F
Faba, боб (1. 77 D. 50, 16).
Faber, ремесленник, мастер, каменотес (1. 5 § 7 D. 13, 6), кузнец (1. 2 § 1 D. 14, 2), плотник (1. 67 D. 6, 1 l. 12 § 5 D. 33, 7.1. 5 § 3 D. 39, 1.1.
13 § 1 D. 40, 4.1. 7 § 12. D. 41, 1. 1.137 §3. D. 45, 1.1. 235 § 1 D. 50, 16); faber argentarius (1. 39 pr. D. 34, 2); faber aerarius, plumbarius, ferrarius etc. (1. 6 D. 50, 6).Fabia (s. Favia) lex (571), de plagiariis, закон, касающийся т. н. plagium, т. е. похищения свободного человека и продажи его в рабство (tit. D. 48, 15. 0. 9, 20. 1. 6 § 2. D. cit. cf. 1. 19 § 3. D. 10, 3. 1.1 § 2. D. ll, 4. 1. 51 § 1. D. 17, 2. 1. 12 D 40, 1. 1. 3 pr. D. 43, 29. 1. 84. § 2 D. 47, 2).
Fabiana (s. Faviana) actio, см. Calvisiana.
Fabrica, 1) искусство, ремесло (l. 26 § 8. D. 17, 1); также ars fabrica (1. 19. § 1. D. 33, 7). - 2) мастерская, оружейный завод: optio, promicerius fabгiсае (l. 16. D 50, 6. 1. 2. C. 11, 9. 1. 6 eod. 1. 8. C. 6, 1).- 3) строение: fabr. insulae (1. 2 § 7. D. 13, 4), navium (1. 5 pr. D. 49, 13), horreorum, stabulorum (1. 13 D. 8, 12); постройка (1. 1. C. 11, 42).
Fabricare, 1) изготовлять, делать, строить, insulam, navem (1. 12 § 6 D. 7, 8), argentum (1. 19 § 11 D. 34, 2).- 2) злоумышлять, falsum fabric. (1. 2 § 6 D. 29, 3).
Fabricarius, плотник (1, 1 C. 10, 64).
Fabricatio, строение (l. 2 pr. C. Th. 9, 17. 1. 4. C. Th. 14, 6); fabricatio armorum (1. 12 C. 10, 47).
Fabricensis, мастер (tit. C. 11, 9).
Fabrilis, относящийся к ремесленнику: operae fabril. прот. op. officiales (1. (1. 26 § 12 D. 12, 6. I. 6. 9. § 1 D. 38, 1); operibus fabril. exerceri (1. 12 § 1 D. 49, 16).
Fabula, 1) басня (l. 3 D. 5, 4). - 2) бредни (1. l § 1. C. 7, 40. prooem. J. § 3).
Facere, делать: 1) совершать известное действие, quae facta contra bonos mores fiunt, nec facere nos posse credendum, est (1. 15 D. 28, 7. 1. 102. D. 50, 17); facere contra s.
adversus legem, SCtum, voluntatem defuncti etc. (см. adversus s. 1., contra s. 1. 1. 9 § 8. D. 4, 2.1. 3 D. 1, 1. 1. 55. D. 50, 17).- 2)особ., как предмет обязательства, обозначает в обширнейшем смысле а) всякое действие, т. е. состоящее как в даче какой-либо вещи или предоставлении пользования оною, так и в оказании какой-либо услуги или помощи (1. 218 D. 50, 16. cf. 1. 175 eod.); отсюда обозн. также исполнение обязательства, состоящее in praestando, solvendo: facere posse = solvendo esse (1. 8. 9. D. 12, 6. l. 23 pr. I. 81. D. 17, 2. 1. 18 § 1. 1. 28. 54. D. 24. 3 1. 1 § 1 D. 42, 7. I. 21. D. 46, 3. 1. 63 § 7. 1. 68 § 1 D. 17, 2); centum tautum facere posse (1. 82 D. 35, 2); quatenus facere potest debitor (1. 49 D. 2, 14. l. 3 pr. D. 13, 5. 1. 63 D. 17, 2. 1. 36 D. 24, 3. 1. 33 pr. D. 39, 5. 1. 16- 25 D. 42, 1.1. 35 pr. D. 3, 5); nihil vel minus facere posse (1. 1 § 43 D. 16, 3); facere iudicatum (1. 45 § 1. D. 5, 1. 1. 42 pr. D. 12, 1. 1. 45. D. 46, 1); ) в более тесном смысле обозн. всякое действие, которое не вмещает в себе понятия dandi, т. е. передачи предмета в собственность другого лица (см. s. 1. с), противоп. dare;-3) совершать, причинять, fac. homicidium (1. 1 § 21. D. 48,18. I. 28 § 15 D. 48, 19), stuprum, adulterium (1. 12 D. 48, 6), furtum (1. 7 pr. 1. 18. 19 § 6. I. 23 D. 47, 2); si nox furtum faxsit (L.XII tab. VIII, 11), si servus furtum faxit (1. c. XII. 3), cum nexum faciet (1. c. VI. 1); damnum (1. 151 D. 50, 17), pauperiem, iniuriam (1. 1 pr. § 3 D. 9, 1), si iniuriam faxsit (L. XII, tab. VII, 4); vim, metum (1. 9 § 1. 8. 1. 14 § 2. 13. 15 D. 4, 2) moram (см.);-4) составлять, fac. testamentum, tabulas testamenti (1. 18 § 1. 1. 19 D. 28, 1), codicillum (1. 19 D. 29, 7. 1 37 § 1 D. 32);-5) заключать, совершать, fac. locationem, venditionem (1. 8 § l D. 42, 5), nomina (1. 9 pr. 13.2,14.1. 39 § 14. D. 26, 7. 1. 46. D. 32);-6) facere negotium, причинять неприятности: calumniae causa negotium facere alicui (1. 1 pr. § l 1. 3 § 1. D.3, 6.1. 5. pr. D.37, 15);-7) сделать: locat artifex operam suam, i. e. faciendi necessitatem (1. 22 § 2. D. 19, 2); opus factum (1. 21 § 1 D. 39, 2); materia facta (1. 6. D. 6, 1); argentum, aurum factum (1. 78 § 4 D. 32. 1. 27 D.34, 2);-8) заниматься: fac. medicinam (1. 26 § 1 D. 38, 1), argentariam (1. 4 § 3. 4 D. 2, 13), artem ludicram, lenocinium (1. 4pr.§ l. 2. D. 3, 2);-9) сделать кого чем, possessorem fac. aliquem (1. 22 D. 50, 16. 1. 6 § 5. 1. 13 § 5. D. 3, 2); suspectum fac. aliquem (1. 2 D. 27, 8); fieri, делаться, iure institutionis, ex testamento, heres factus (1. 5 D. 28, 6. 1. 68 § 1 D. 30. 1. 40 § 1 D. 1, 7); sui iuris, paterfamil. factus (1. 2 § 1. 1. 3 D. 14, 5. 1. 3 § 4. 1. 20 D. 14, 6); pubes factus pupillus (1. 4 D. 27, 2); annorum XIV factus (1. 22 pr. D. 36, 2); furiosus mentis compos factus (1. 47 D. 29, 2. 1. 2 § 11. D. 38, 17); liber servus factus (1. 1 § 4. eod. 1. 38 pr. D. 46, 3); fundus sacer factus (1. 91 § 1 D. 45, 1.1. 3 § 8 D. 12, 4. 1. 55 D. 35. 1.1. 2 D. 39, 6. 1. 24 D. 3, 5); fundum facere emtoris (1. 25 § 1 D. 18, l);- делать, facit totum voluntas defuncti (1. 35 § 3 D. 28, 5); facere dodrantem, quadrantem bonorum (см. dodrans); -10) творить, установлять, назначать, fac. ius (1.40 D. 1. 3); fac. plures gradus heredum (1. 36 pr. D. 28, 6); dotem fac. alicui (1. 49 D. 23, 3); curatores (1. 9 D. 27, 10); ad actionem procurator factus (1. 13 pr. D. 2, 14);-11) употреблять, издерживать, fac. alimenta in aliquem (1. 5 § 14 D. 25, 3. 1. 19 § 2 D. 36, 1), fac. impensas (см.);-12) = agere s. 2: annum in fuga facere (1. 14 § 1. D. 40, 7);-13) оценивать, magni, parvi facere (1. 4 § 6 D. 1, 16. 1. 1 § 10 D. 43, 24. 1. 16. C. 10, 31); - 14) = experiri, иметь: fac. lucrum (см.), damnum, потерпеть (1. 56 D. 30. 1. 26 D. 39, 2); vitium facere. испортиться (1. 32 eod. 1. 10 § 1 D. 14, 2); abortum facere (см.);-15) противоп. immittere, на недвижимом имуществе, на земле другого лица делать какие-нб. перемены, постройки (1. 1 pr. D. 43, 6. 1. 2 pr. D. 43, 8. 1. 1 pr. D. 43, 12).Facessere = facere s. f. (1. 4 D. 48, 2).
Facies, 1) лицо, присутствие, in facie alicuius scribere (1.17. C. 9, 47).- 2) наружность, вид, образ, fac. operis locorum (1. 1 § 11. 1. 21 § 3. D. 39, 1. 1. 3 § 2. D. 47, 22. 1. 19 § 4. D. 19, 2); decora facies civitatis (l. 6. C. 8, 12).- 3) вид: prima facie, пo первому взгляду, прот. revera (1. 13 pr. D. 16, 1. 1. 10 pr. D. 34, 1. 1. 31. § 4 D. 40, 5. Gai. IV. 128). - 4) cущность, положение, fac. patrimonii (1. 55 § 4 D. 26, 7).
Facilis (adi.), facile (adv.), 1) легкий, нетрудный, без труда (1. 4 § 6 D. 18, 2); pecunia ex facili solvenda (1. 4 § 1 D. 13, 4), in facili esse (1. 8 D. 26, 3); facile intelligere licet (1. 1 § 4. D. 1. 1), facilius putare, dicere (1. 34. D. 3, 5.1. 2. D. 20, 3). - 2) готовый, услужливый, in adeundo faciem se praebere (1. 19 pr. D. 1, 18. 1. 1 § 1 D. 25, 6. 1. 67 § 8 D. 31), fac. ad liberationem (1. 47 D. 44, 7. 1. 13 § 3 D. 19, 1), ad iurandum (1. 8 pr. D. 28,7); отсюда легкомысленный: facillimus ad iusiur. decurrens (1. 3 pr. D. 12, 2. 1. 7 pr. D. 48, 2).
Facilitas, 1) легкость: conveniendi facil. (l. 2 pr. D. 2, 8).- 2) расположение, готовность, naturalis hominum ad dissentiendum facil. (1. 17 §6 D. 4, 8); услужливость, profusa facil. erga aliq. (1. 1 D. 24, 1). - 3) легкомыслие (1. 44 D. 4, 4. 1. 3 § 3 D. 36, 4.1. 1 § 17 D. 42, 6. 1. 15 § 6 D. 48, 5. 1. 1 § 5. D. 48, 16).
Facinorosus, преступный (1. 3 D. 2, 1); facinoro sissima secta (l. 8 pr. C. 1, 5).
Facinus, преступление, tripli poena propter facinus satisfacere cogi (1. 14 §11 D. 4, 2. 1. 3 pr. D 43, 16).
Factio, 1 ) testamenti factio, a) caмое составление завещания (1. 3 D. 28, 1: testamenti factio - publici iuris est 1, 23 pr. C. 6, 23); b) общая способность принимать какое-лб. участие в составлении завещания, особ. правовая способность составлять завещания (1. 17 § 1 D. 5, 2. 1. 18 pr. D. 28, 1. 1. 6 § 8. D. 28, 3.1. 1 pr. D. 29, 1. 1. 3 pr. D. 29, 7.1. 1 § 8. 9. D. 37, 11. 1. 7 § 3 D. 48, 22): b) способность быть назначенным наследником по завещанию (1. 16 D.
28, 1); testam. factio est сuт aliquo (Ulp. XXII, 1. § 6 J. 2, 10. 1. 21 D. 26, 2. l. 82 § 2. D. 31. 1. 5 D. 33, 3.1. 20 D. 34, 4. 1. 7 D. 41, 8). - 2) общество, заговор: seditio praerupta factioque cruenta; seditionum concitatores, vel duces factionum (1. 6 § 9 D. 28, 3. 1. 16. D. 49, 1. l. 5 pr. C. 9, 8); latrones, qui factionem habent (1. 11 § 2 D. 48. 19); publicanorum factiones, пронырства т. н. publicani (1. 12 pr. D. 39, 4); factiosus, мятежный: eruptio fact. (1. 2 § 2. C. 1, 1); неспокойный, шалостливый: familia fact. (сволочь) (1. 13 § 2. cf. 1. 12 § 1. D. 39, 4).- 3) партия, приверженцы (Paul. V. 29 § 2. 1. 2 § 24 D. 1,2).- 4) отдел, singulae fact. stabulorum (1. 2 C. Th. 15, 10); factionarium, начальник, старшина артели извозчиков (1. 1 eod.).Factionarius см. factio s. 2 и 4.
Factiosus см. factio s. 2 и 4.
Factitare - frequenter facere (1. 7 § 8. D. 42, 4).
Factor, виновник, творец (1. 1 § 21 D. 29, 5. 1. 7 D. 48, 3.1. 6 § 8 D. 49, 16).
Factum, 1) действие, прот. dolus, consilium (1. 7 D. 48, 4 1. 53 § 2 D. 50, 16. 1. 225 eod.); praestare factum sociorum, servorum etc. (1. 22 D. 17, 2.1. 25 § 7. 1. 31 § 15. D. 21, 1. 1. 1 § 6. D. 47, 5. 1. 25 § 1 D. 44, 7. 1. 155 pr. D. 50, 17); facto meo alter locupletatus (1. 6 § 11 D. 3, 5); особ. как предмет обязательства, обозн. всякое действие, не состоящее в dare (§ 7 J. 3, 15. 1. 82 D. 35, 1. 1. 6 § 7 D. 40, 7).- 2) факт, противоп. ius,- in facto роtiиs, quam in iure consislere (1. 10 D. 4, 3): multum interest, conditio facti an iuris sit (1. 21 D. 35, 1. cf. 1. 60 pr. eod. 1.1 § 3 D. 41, 2. cf. 1. 19 D. 4, 6); possessio facti est et animi (1. l § 15 D. 47, 4. cf. 1. 29. D. 41, 2.1. 7 § 3 D. 27, 10. 1. 27 § 2 D. 2, 14. cf. 1. 38 § 6. D. 45, 1. 1. 2 § 2 D. 8, 5); in factum agere, actio, иск, по фактическим обстоятельствам данного дела не имеющий строго определенной формулы; претор во главе формулы (вместо т. н. demonstratio) всегда упоминал об обстоятельствах, вызывавших этот иск (civilis actio, quae prae scriptis verbis rem gestam demonstrat) (1.
3 § 1 D. 4, 9. 1. 23 § 5. 1. 52 D. 6, 1. 1. 7 § 6. 1. 9 pr. 1. 11 § 8. 1. 17 pr. 1. 27 § 14.1. 33 § 1. D. 9, 2.1. 10 D. 9, 4.1. 6 § 6 D. 10, 3. 1. 3 § 14. 1. 9 § 4 D. 10, 4.1. 6 1). 18, 5. 1. 11. 14 D. 19, 5. 1. 9 D. 27, 6. 1. 63. 77. § 2 D. 31. 1. 15 § 34. 1. 10 pr. D. 42, 8. 1. 13. 25. § 1 D. 44, 7. 1. 51 § 4. 1. 53 § 20. 1. 68 § 4 D. 47, 2); in. f. iudicium (1. 5 § 1. D. 2, 7. 1. 12 D. 19, 4); poenalis in f. actio (1. 12 D. 2, 4. 1. 25 D. 48, 10); in f. excipere, exceptio, praescriptio (§ 1 J. 4, 13. 1. 4 D. 7, 9 1. 20 pr. D. 11, 1. l. 27 D. 13, 5. 1. 20 D. 14, 6. l. 1 § 4 D 21, 3. 1. 44. 23. D. 44, 1. 1. 4 § 16 D. 44, 4. 1. 9 C. 4, 30); in f. (concepta) replicatio (1. 15 pr. D. 35. 2. 1. 14 D. 46, 1. 1. 28 D. 2. 4); quaestio facti, non iuris (1. 16 D. 1, 5. 1. 12 § 4. 1. 13 D. 20, 4. 1. 15. § 1 D. 28, 5. 1. 94 D. 45, 1); ignorantia vel facti, vel iuris est (1. 1 pr. D. 22, 6); error iuris - facti; errare in iure - in facto (см. errare s. 2); ex facto (по отношению к известному факту) quaesitum, propositum, tractatum est (1. 11 § 2 D. 4, 4 1. 52 pr. D. 15. 1.1. 35 pr. D. 28, 5. 1. 43 pr. D. 28, 6. 1. 39 § 6 D. 30. 1. 17 pr. D. 36, 1. 1. 5 § 1 D. 44, 3); ex. f. consultus (l. 4 § 3. D. 2, 14.1. 3 § 1 D. 4, 4.1. 52 § 7. D. 17, 2).Facultas, l) возможность, fac. generandi (1. 9 pr. D. 28, 2), exhibendi (1. 21 § 3 D. 9, 4), dandi (1. 137 § 4 D. 45, 1); solvendi (1. 95 § 6 D. 46, 3); si quid debitori ad solcendum facultatis accesserit (1. 53 D. 23, 3. 1. 73 D. 3, 3); facultas s. facultates patrimonii, средства (1. 12 § 3 D. 26, 7. 1. 36 D. 38, 2); имущество, pro modo facultatum, pro facultatibus alicuins (1. 5 § 19 D. 25, 3. 1. 3 § 2 D. 33, 1. 1. 1 § 19 D. 37, 9. 1. 6 § 5 D. 37. 10); in facultatibus esse, прот. egere; idoneus facultatibus, прот. egens (1. 5 § 13. 26. D. 25, 6); facultatibus labi (1. 8 D. 4, 3. 1. 1 § 11 D. 27, 8). - 2) способность, fac. testam. faciendi (1. 19 D. 28, 1), (1. 4. D. 38, 15. 1. 2. D. 38, 9); libera legandi fac. (1. 1 pr. D. 35, 2); libera mortis fac., свободный выбор рода смерти (1. 8 § 1 D. 48, 19).
Facundia, дар слова (1. 1 § 10 D. 50, 13).
Facundus, имеющий дар слова (1. 6 С. 2, 8).
Faex, осадок, отстой, низость, подлость (1. 5 С. 1, 2); servili faece descendens (1. 21 C. Th. 16, 5.1. 5 C. Th. 9, 42).
Falcidia, 1) закон, изданный в VIII веке римской эры (714 г.), на основании которого принято, что в отказы может быть назначаемо только три четверти всего наеледства, остальная четверть всегда должна быть оставлена наследнику. Наследник имел право сократить каждый отказ до суммы необходимой, чтобы очистить себе четвертую часть наследственной доли (Gai. II. 227. 254. Ulp. XXIV. 32. Paul. III. 8. tit. J. 2, 22. D. 35. 2. C. 6, 50).- 2) sc. quarta, такая приходящаяся наследнику четвертая доля (1. 11 § 5. 6 1. 14 pr. 1. 21 § 1 D. cit.); Пегазианово сенатское постановление (Senatusconsultum Pegasianum) применяет закон Фальпидия к универсальным фидеикоммиссам , по которому hеres fiduciarius получал право на вычет Фальцидиевой четверти (1. 1 § 19.1. 61. 55. § 2.1. 58 § 3 D. 36, 1); также выражение quarta Falcidia относится (до времен издания 18-й Нов. Юстиниана) к законной доле (portio legitima), которая простиралась до 1/4 доли наследства ab intestato (1. 8 § 9. 11. 14. D. 5, 2.1. 5 § 3. 5. С. 9, 8).
Fallacia, обман, occurrere fallaciis vendentium (1. 1 § 2. 1. 37 D. 21, 1).
Fallax (adi.), fallaciter (adv.), обманчивый (1. 44 § 3 D. 47, 2. 1. 9 С. 9, 46).
Fallere, 1) укрываться (Gai. II. 70).- 2) обманывать, si mensor fefellit in mensura, modo (1. 5 § 2. l. 7 § 1. 2 D. 11, 6); fallere fidem (1. 1 pr. D. 13, 5. 1. 5 D. 18, 3), suam natur am, скрывать (1. 33 § 1 C. 3, 28); делать для виду (1. 6 § 7 D. 29, 2).
Falsiloquus, высказывающий неправду (Gai. IV. 13).
Falsare, подделывать: fals.pondera, mensuras (1. 32 § 1 D. 48, 10).
Falsarius, подделыватель (1. 1. § 4 eod. 1. 24 C. 4, 19).
Falsitas, 1) ложность, неверность: precum falsitatem arguere (1. 3 C. 1, 22).- 2) подделывание, подлог: falsitatis crimen (1. 8 § 2. 3. C. 5, 17).
Falsus, фальшивый, неверный, falsa causa non nocet (см. causa s. 1. cю), (1. 44 pr. D. 47, 2); falsus procurator (§ 1 eod. 1. 3 § l D. 46, 8. tit. D. 27, 6. cf. 1. 221 D. 50, 16); testam. falsum scribere, signare, recitare (1. 6 § 1 D. 47, 11. 1. 2. D. 48.10); testю falsum arguere, dicere, ассusare (1. 5 pr. § 9 D. 34, 9.1. 14 D. 37, 1. 1. 19 pr. D. 38. 2.1. 17 § 2. D. 44, 4.1. 18 D. 48, 2.1. 13 § 9.1. 19 § 1 D. 49, 14); falsas rationes deferre (1. 15 § 6 eod. 1. 1 pr. I. 9 § 3 D. 48, 10. tit. C. 7, 58); falsae mensurae (l. 6 § 2 D. 47, 11); falsus modus renunciatus (1. 3 § 1. 1. 5 § 1 D. 11, 6. 1. 19 pr. D. 48, 10. 1. 13 pr. eod.), falsis consеitutionibus uti (1. 33 eod.); falsae confessiones (1. 13 pr. D. 11, 1); si vindiciam falsam tulit (L. XII. tab. XII. 4); falsum testimonium (1. c. VIII. 23); falso (adv.), неверно, ошибочно, falso vere putare (1. 47 § 7 D. 47, 2. 1. 3. 12. 15 § 1 1. 19. § 1. 1. 26 § 2. 1. 65 § 2 D. 12, 6); ложно, falso respondere (1. 9. § 4 D. 11, 11), testimonia dicere (1. 16 D. 22,3). Falsum (subst.), подлог: lex Cornelia de falsis (см. Corn. s. c.); falsi accusatio, crimen (1. 3 D. 22, 4. 1. 1 § 10.1. 4 D. 48,16. 1. 23 D. 48,10.1. 1 § 4. 1. 16 § 2 eod. 1.1 § 13 eod., 1. 4 eod. 1. 4 D. 34, 9).
Falx, серп, коса (1. 8 pr. D. 33, 7.1. 31 D. 50, 16. Paul. III. § 35).
Fama, 1) молва, слух: veluti consentiens fama (1. 3 § 2 D. 22, 5). - 2) мнение, голос, capitis famaeve periculum (1. 36 pr. D. 40, 5); famae causa (1. 39 § 7 D. 3, 3. 1. 1 § 4.1. 15 § 29. D. 47, 10. 1. 38 § 9 D. 48, 5. l. 7 pr. D. 4, 8.1. 4 § 2 D. 26, 10. 1. 28 § 16 D. 48, 19).
Fames, голод, fame premere servos (1. 1 § 8 D. 1, 12. 1. 9 § 2. 1. 29 § 7 D. 9, 2); страстное желание: auri fames (1. 31 С. 1, 3).
Familia, 1) принадлежащее семейству или лицу имение, имущество (1. 195 § 1 D. 50, 16.); gentiles familiam habento (L. XII. tab. V. 5.- ex ea familia in eam familiam (1. c. 8); actio familiae erciscundae (см. erciscere); familiam restituere rogari (1. 14 § 8 D. 36, l); familiae emtor; familiam vendere, mancipare, mancipio dare - accipere; familiae venditio, mancipatio (Gai. II. 102 - 106. 109. 115. 119. 121. 137. Ulp. XX. 7). -2) находящиеся под властью общего родоначальника лица, связанные родством, основанным на отцовской власти (agnatio) (1. 195 § 2 D. 50, 16. § 4 eod. § 5 eod. 1. 196 § 1 eod. 1. 40 § 2 eod.); familia adoptiva (1. 1 § 4 D. 38, 8.1. 4 § 10 D. 38, 10. cf. 1. 23 D. 1, 7); filius, nepos, in familia retentus (1. 84 D. 29, 2.1. 9 D. 37, 6); exire ex fam. alicuius (1. 32 D. 40, 12); mutare, amittere familiam (1. 3 pr. 1. 11 D. 4, 5. 1. 67 § 2 seq. D. 31. 1. 38 § 3 D. 32); petere, ne fundus de fam. exeat etc. (см. exire s. 1); (1. 114 § 15 D. 30.1, 69 § 1. 3. 4. 1. 78 § 3 D. 31.1. 32 § 6 eod. 1. 5 C. 6, 38 1.15 D. 35, 1. cf. 1. 4 D. 27, 2. 1. 41 § 7 D. 32. 1. 21 D. 33, 5.1. 21 pr. D. 36, 2. 1. 41 § 16 D. 40, 5.1.5 D. 11, 7).- 3) дом, семейство, особ. рабы, по отношению к которым имело место разделение на fam. rustic. и urbana (1. 32 D. 9, 4. 1. 1 § 1. 1. 25 § 1. 2. D. 21, 1.1. 79 pr. D. 32. 1. 1 pr. 1. 12 § 1. 2 D. 39, 4. 1. 1 pr. 11. 16 - 19. D. 43, 16. 1. 2 § 14. 16. D. 47, 8. 1. 40 § 3. 1. 195 § 3 D. 50, 16); fam. urbana-rustica (1. 166 eod.), - publica-privata (1. 1 D. 1, 15), domestica, venalicia (1. 31 § 10 D. 24, 1. 1. 1 pr. D. 29, 5).- 4) отряд рекрут (1. 9 C. 10, 1. 1. 1 C. 12, 39).
Familiaricus, относящийся к рабам: vestimenta famil. (1. 23 § 2 D. 34, 2).
Familiaris, 1) семейный, касающийся семейства, fam.funus (1. 2 D. 2, 4), sepulcrum (1. 5 D. 11, 7. 1. 4. 8. 13 C. 3, 44); домашний, fam. ministerium (1. 2 C. 7, 12); familiaris (subst.), слуга; familiaritas, прислуга (1. 6 § 5 C. 1, 12. 1. 20 C. 9, 1). - 2) хорошо знакомый, дружный, Caesari familiarissimus (1. 2 § 44 D. 1, 2. 1. 22 C. 9, 47); дpужеский, fam. epistolae (1. 13. C. 4, 26); familiaritas, дружба (1. 4 § 3 D. 1, 16. 1. 19 pr. D. 1, 18. 1. 223 § 1 D. 50, 16); сходство, подобие (1. 2 § 2. D. 19, 2).- 3) res familiaris, имущество (1. 7 § 14 D. 2, 14. 1. 18 pr. D. 5, 1. 1. 36 pr. D. 40, 5.1. 2 § 1 D. 43, 1.1. 6. D. 47, 12).
Familiaritas см. familiaris.
Famositas, худая слава (Vat. § 324).
Famosus, 1) пользующийся дурною славою (1. 3 § 1 D. 1, 15. 1. 28 § 15 D. 48, 19).- 2) бесчестный, infamis (1. 2 § 5. 1. 14 D. 3, 2. 1. 9 § 2 D. 12, 2. 1. 3 § 18. D. 26, 10. 1. 3 § 4 D. 38, 17. 1. 13 D. 48, 2. 1. 7 pr. D. 48, 4. 1. 28 § 16 D. 48, 19).- 3) оскорбляющий честь, поносительный: fam. libelli, пасквили (1. 16 pr. D. 48, 19. tit. С. 9, 36); fam. carmen (см.) 4) влекущий за собою бесчестие (infamia): fam. delictum (1. 32 § 6 D. 4, 8); fam. actio, иск, который влечет за собою infamiam в случае приговора (1.6 § 1. 1. 7. D. 3. 2. 1. 1 § 4 D. 4, 3. 1. 5 § 1 D. 37, 15. 1. 7 pr. D. 47, 10. 1. 1 § 10 D. 3, 1. 1. 9 § 2 D. 12, 2. 1. 13 D. 43, 16.1. 36 D. 44, 7. 1. 7 D. 46, 3).
Famulari, служить, ministra, obsequio famulata servili (1. 29 C. 9. 9); fam. officio, исполнять свои обязанности (1. 6 C. Th. 1, 6), functioni, платить подати (1. 35 C. Th. 13, 5).
Famulatio, прислугa (1. 2 C. 12, 27).
Famulatus, служение, служба (1. 4 C. 12, 5); послушность (1. 23 C. Th. 16, 8).
Famulus, раб (1. 1. 2. C. 1, 13).
Fanaticus, фанатик (1. 1 § 9 D. 21, 1).
Fanum, храм, circa fana bacchari (§ 10 eod. Gai. I. 53).
Far, род пшеницы (leg. XII. tab III. 4).
Fari, говорить; qui fari non potest, a) = infans (1. 30 § 1 - 6. D. 40, 5. 1. 70 D 45, 1. cf. 1. 2. D. 26, 7. 1. 9. D. 29, 2. 1. 141 § 2 D. 45, 1. 1. 2 D. 46, 6. 1. 6 eod.); b) немой (1. 17 D. 46, 2).
Farina, мука (Paul. III. 6 § 64).
Farreum s. farreus panis, пшеничный хлеб, который приносили в жертву при брачном обряде confarreatio (см.). (Gai. I. 110. 112. Ulp. IX. 1).
Fas, священное право, божеский закон, откровенное право, противоп. ius, человеческому праву, contra, praeter fas (1. 5 D. 48, 8. 1. un. C. 9, 38); по праву, по справедливости: fas non est (1. 13 § 4 D. 3, 2. 1. 34 § 2 D. 18, 1. 1. 17 § 3 D. 39, 3. 1. 1 C. 8, 56).
Fascia, ножная повязка, перевязь: fasciae crurales (1. 25 § 4 D. 34, 2).
Fascis, 1) fasces, пук прутьев с топором (securis) в средине, который носили ликторы перед консулами (1. 14 D. 1, 16. 1. 53. С. 10, 3); consularitatis fasces (1. 4. С. Th. 9,26).- 2) список податям: eximi de publicis fasc. (1. 6 § 2 С. Th. 7, 13).- 3) бремя, тяжесть: mulctae fascem imponere (1. 22 C. Th. 11, 30).
Fastidium, отвращение, adorationis ambitiosum fast. (1. 2 C. 1, 24).
Fastigium, вершина, достоинство: praefecturae sublime fast. (1. 25 C. 2, 13).
Fastus, гордость (1. 3 C. 12, 29).
Fatalis, fatalitas, см. fatum.
Fateri, a) признаваться, противоп. infitiari (1. 5 § 2 D. 11, 3); fateri, se debere (1. 21 D. 5, l), de maleficio (1. 1 § 27 D. 48, 18); qui tacet, non utique fatetur (1. 142 D. 50, 17); b) соглашаться (1. 12 § 1 D. 17, 1. 1. 39 § 6 D. 30. 1. 27 pr. D. 41, 1).
Fatigare, мучить, одолевать, утомлять, fatig. public. rerum statum (1. 5 C. 11, 40); fatigari morbo (1. un. C. 3, 14), inopia (1. 23 § 1 C. 4, 29), oneribus, ohsequiis (1. 2 C. 11, 64), debitis (1. 1 C. 1, 12. C. 10 1. 11, 61); fatigata reparare (1. 14 C. 2, 7).
Fatigatio, утомление (l. 14 C. 12, 24).
Fatiscere, распадаться: орега, quae victa senio fatiscunt (1. 15. C. Th. 15, 1).
Fatum, 1) cудьбa: fatalis (adi.); fataliter (adv.), роковой, fati infelicitas excusat furiosum (1. 12 D. 48, 8); fata causarum componere, dirimere (1. 3 C. 1, 14. 1. 14. C. 2, 7); fatalis casus necessitas (1. 5. C. 7, 62), quod fataliter accessit (1. 135 D. 50, 16): fatalia, несчастье: detrimenta fatalium (1. 3 pr. D. 33, 7); dies fatalis, последний срок; fatales dies, апелляционные сроки (1. 2. 3. 5. C. 7, 63); in fatuni concedere, умереть (1. 20 § 1 D. 34, 3. 1. 3. C. 6, 30. 1. 4 C. 7, 66. 1. 4 C. 8, 43); fati diem fungi (1. 6 C. 9, 6); fati munus implere (1. 1 C. 4, 10. 1. 6. C. 6, 20. 1. 1 C. 6, 22. 1. 12 C. 6, 42); fata alicuius properare, убить кого (1. un. C. 9, 17); fatalis sors, смерть (1. 18 C. 5, 4. 1. 11 C. 5, 18.1. 1 C. 6, 62. Gai. IV. 81). - 2) особ. случай, magis fato, quam voluntate servari (1. 32 pr. D. 48, 5); fato, non noxae imputari (1. 1 C. 9, 16); fatum praestare (1. 16 pr. D. 6, 1. 1. 11 § 4. 5. D. 4, 4); damnum fatale (1. 3 § 1 D. 4, 9. 1. 5 § 4 D. 13, 6. 1. 52 § 3 D. 17, 2. 1. 2 § 1 D. 18, 6): fatalitas, случайное событие (1. 1 C. 4, 66).
Fatuus, глупый (1. 2 D. 3, 1. 1. 21 D. 42, 5).
Fauces, устье горла: faucium tumores (1. 14 § 8 D. 21, 1).
Faustina, жена императора Антонина Пия (1. 57 D. 31).
Fustus, счастливый: faust. nunciorum gaudia (l. 3 C. Th. 8, 11).
Fautor, Fautrix см.
Favere, благоприятствовать, покровительствовать, Praetores favent libertatibus (1. 3 § 1 D. 4, 7. 1. 179 D. 50, 17. 1. 41 § 1 eod.); pupillis favetur per tutores (1. 4 § 23 D. 44, 4. 1. 1 § 15 D. 37, 9). Favor, благосклонность, благоволениe, favor libertatis (1. 71 pr. D. 29, 2. 1. 14 pr. D. 31. 1. 32 § 5 D. 35, 2. 1. 17 § 3 1. 29 D. 40, 4. 1. 26 pr. D. 40, 5. 1. 4 § 6. 1. 20 § 3. D. 40, 7. 1. 12 § 9 D. 49, 5), dotium (1. 9 § 1 D. 23, 3), nuptiarum (1. 45 D. 24, 3), religionis (1. 17 pr. D. 7, 1); favor libertatis (Gai. IV, 14). Favorabilis, a) любимый, lib. omnibus rebus favorabilior est (1. 122 D. 50, 17. 1. 125 eod.); b) благоприятствующий: favorabile est (следует полагать), libertatem admittere (1. 20 D. 49, 17); favorabiliter, из благосклонности (1. 9 D. 29, 2. 1. 10 § 1 D. 40, 4. 1. 7 D. 48, 10).
Fautor, доброжелатель, покровитель (1. 8 C. 5, 14); latronum fautrix (1. 8 § 3 C. 5, 17). Favia, см. Fabia.
Favor, favorabilis см. favere.
Favus, медовой сот (1. 5 § 3 D. 41, 1. 1. 26 pr. D. 27, 2).
Fax, лучина (l. 167 D. 50, 16); в пер. см.: novis calumniarum facibus inardescere (1. 2 C. Th. 12, 11).
Febricitare, быть в лихорадке (1. 60 D. 42, 1).
Febris, лихорадка (1. 1 § 7 D. 21, 1); febricula, легкая лихорадка (1. 1 § 8. 1. 4 § 6 D. 21, 1).
Februarius, февральский, Calendae Febr. (1. 12 D. 45, 1).
Fecunditas, 1) плодородие (1. 8 § 1. 1. 9 § 1.1. 10 C. Th. 9, 42).- 2) потомство (1.3 C. 5, 27).
Fecundus, плодородный, fundus fec. (1. 6 § 1 C. Th. 13, 11).
Felicitas, счастье (1. 28 C. 5, 4. 1. 2 C. 11, 65).
Felix (adi.), fellciter (adv.), cчастливый, navigatio fel. (1. 137 § 2 D. 45, 1); feliciter gestae res (1. 1 C. 3, 12).
Femina, женщина (1. 9 D. 1, 5. 1. 2. pr. D. 50, 17. cf. 1. 12 D. 2, 13. 1. 1 § 5 D. 3, 1. 1. 12 § 2 D. 5, 1. 1. 1 pr. § 1 D. 16, 1. 1. 18. D. 26, 1. 1. 3 § 3 D. 50, 4. 1. 29 § 3 D. 5, 2. 1. 4 § 2 D. 37, 4); femineus, femininus, женский, genus, sexus fem. (1. 2 § 3 D. 2, 8. 1. 45 pr. D. 31. 1. 56 § 1 D. 50, 16. 1. 2 § 7 D. 49, 14. 1. 10 C. Th. 15, 7).
Fenestra, окно (1. 6. 40 D. 8, 2. 2).
Fera, зверь (1. 62 § 1 D. 7, 1).
Feralis, пагубный, fer. angustiae (1. un. C. 9, 17); fer. pestis (1. 6 C. 9, 18. cf. Gothofr. ad. 1. 5 C. Th. 9, 16); fer. secta fl. 3 C. 1, 9).
Ferax, плодоносный (1. 1 C. Th. 13, 11).
Fere (adv.), l) почти (1. 2 § 47 D. 1, 2. 1. 13 D. 1, 7. 1. 7. § 2 D. 14, 1. 1. 108 D. 50, 17). - 2) около (1. 1 D. 1, 22. 1. 8 § 9 D. 2, 15 1. 1 D. 42, 4. 1. 44 pr. D. 44, 7. 1. 9 § 11 D. 48, 19). - 3) вообще (1. 68 § 1 D. 18, 1. 1. 17 § 3 D. 21, 1.1 4 § 2. D. 33, 9. 1. 54. pr. D. 35, 1. 1. 153. D. 50, 17).
Feria s. feriae, дни, в которые не совершались судебные действия,- праздничные дни, вакационные дни (tit. D. 2. 12. C. 3. 12); feriae extra ord. indictae, ob res puta рrosреге gestas, vel in honorem principis = feriae repentinae, противоп. solennes (l. 26 § 7 D. 4, 6.1. 3 C. 3, 11); messis feria, летнее вакационное время (1. 2 C. 3, 12), feriatus (feriaticius), s. fenata dies, праздник (1. 2 § 1 D. 2, 5. 1. 2. 9 D. 2, 12. 1. 36 D. 4, 8. 1. 12 D. 48, 1. 1 11 § 6 D. 48, 5. 1 4. C. 7, 43), feriati gemini menses (1. 5 7 C. 3, 12).
Ferire, 1) бить, ударять, illum solum, qui vim infert, ferire conceditur (1. 45 § 4 D. 9, 2), ferini a bove (1. 52 §3 eod.).- 2) наказывать feriri supplicio capitis (1. 5 C. 9, 18), ea condemnatione, ut etc. (1.7 C. 9, 49)
Feritas, см. ferus.
Ferox, необузданный, дикий, сапis ferox (1. 2 § 1 D. 9, 1) Ferocia, ferocitas = дикость (1. l § 4 eod. l. un C. 7, 24).
Ferramentum, железное орудие (1. 18 pr. D. 33, 7.1. 56 § 4 D. 47, 2).
Ferrarius, l) железный, praestatio ferr. (1. 6 C. Th. 11, 20).- 2) (sc. faber) кузнец (1. 6 D. 50, 6).
Ferre, 1) носить (1. 235 pr. D. 50, 16).- 2) уносить (1. 1 § 1 D. 2, 3. 1. 27 § 27. D. 9, 2 1. 21 § 5. 6 D. 47, 2. 1. 6 pr. D. 48, 13); считать, получать amplius, plus, тinиs ferre (1. 4 D. 6, 1. 1 3 pr. D. 36, 1. 1. 1 § 9. 11 D. 37, 8. 1. 41 § 1 D. 44, 7. 1. 6 D. 47, 6.1. 58 § 1 D. 17, 1. 1. 24 D. 28, 6. 1. 82 D. 35, 2); damni, lucri partem (1. 30 D. 17, 2), quod assi deest (1. 17 pr. D. 28, 5), legatum, dotem (1. 53 pr. D. 31. 1. 24 D. 37, 5), usumfr. (l. 42 § 1 D. 7, 1. 1. 31 D. 4, 8. 1. 15 § 2 D 5, 2).- 3) высказывать, произносить, давать: fene sententiam (1. 32 § 4 D. 4, 8. 1. 27 § 3 1. 39 § 1 D. 40, 12. 1. 1 pr D. 49, 1), testimonium (1. 3 pr. D. 22, 5. 1. 20 C. 6, 23), suffragium (1. 8 D. 50, 4. 1 un. Рr. С. 4, 3); feruntur exempla (1. 7 § 3 D. 48, 20), fertur, говорят, что (1. 1 § 3 D. 3, 1. 1. 1 § 3 D. 5, 4). - 4) помогать кому: аихiliит ferre (1. 1 § 28. 35. 36. D. 29, 5).- 5) записывать, вносить: ferre acceptum (см. ассipеге s. 1), expensum (см. expendere). - 6) терпеть а) переносить: morbus ferendus аliсиi (1. 22 § 7 D. 24, 3), b) прощать: nec upina ignorantia ferenda est (1. 6 D. 22, 6); c) дозволять: quod ferendum non est (1. 33 D. 23, 3. 1. un. C. 9, 17); d) выслушивать кого: non ferre querentem (1. 1 § 2 D. 27, 3. 1. 7 § 2 D. 47, 10. 1. 25 D. 3, 3. 1. 6 D. 1, 6. 1. 15 D. 2, 1. 1. 12 D. 2, 15. 1. 50 D. 23, 2. 1. 5 D. 26, 10. 1. 1 § 12. 15 D. 42, 6).- 7) nomen alicujus ferre, носить имя, называться (1. 7. 63 § 10 D. 36, 1. 1. 19 § 6 D. 39, 5).-8) legem ferre, предлагать, издавать закон; latio, издание закона (§ 15 J. 4, 3. 1. 2 § 2. 4.16. 21 D. 1, 2. 1 1 рr. D. 35, 2); ferre S Ctum (рr. J 3, 4); latae sanctiones (1. 11 С. 10, 52); latio sanctionis (1. 27 pr. C. 4, 32).- 9) приносить доход: fundus ferens annua LX (1. 21 § 1 D. 33, 1).
Ferreus, железный, neхus ferrei (1. 3 C. 12, 61).
Ferrum, 1) железо. ferri fodinae (1. 13 § 5 D. 7 1); oковы: ferro vincire aliquem (Paul. I, 5 § 9. 1. 13 C. Th. 1, 5. 1 1 § 1 C. Th. 5, 9).- 2) железное орудие, особ. меч, ad manus aut ad ferrum venire (1. 11 § 2 D. 48, 19); cum ferro aggredi (1. 28 § 10 eod. 1 5 pr. D. 9, 2. 1. 8 § 4 D. 28, 1).
Ferrumen, чугунный цемент; ferrитinarе, сваривать, цементовать; ferruminatio, сваривание, statuae ferruтinatiоne iunctum brachium (1. 23 § 5 D. 6, 1); ferrumine cohaerere; massa ferruminata (1. 27. pr § 2 D. 41, 1).
Fertilis, плодородный; fertilitas, плодородие (1. 3 C. 7, 41).
Ferula, прут, розга для наказания (1. 1 § 33 D. 29, 5)
Ferus, дикий fera bestia, зверь (1. 62 § 1 D. 7, 1. 1. 1 § 1. 1. 5. § 1 D. 41,1. 1. 3 § 14 D. 41, 2); apes ferae (1. 26 pr. D. 47, 2. 1. 2 § 2 D. 9, 2. 1. 5 § 2. 5. D. 41, 1). Feritas, дикость: bestias accipere debemus ex feritate (1. 1 § 6 D. 3, 1. 1. 1 § 4. 10 D. 9, 1).
Fervere, кипеть, в пер. см. гореть, пылать, insania fervet (1. 6 C. 1, 55).
Fervor, жар, f. solis (1. 15 § 2 D. 19, 2); aestivi ferv (1. 7 C. 3, 12); в пер. см.: fervor аеtаtis (1. 15 § 6 D. 48, 5), горячность fervore pauperiem facere (pr. J. 4, 9).
Fessus, слабый: aetate fessus (1. 8 D. 39, 6).
Festinare, спешить (1. 4 § 4 D. 40, 1. 1. 137 § 3 D. 45, 1).
Festinatio, поспешность, ne alterius festinatione alterius ius laedatur (1. 68 D. 29, 2); praeceps fest. (1. 7 § 1 D. 26, 7. 1. 13 § 7 D. 49, 14); festin. poenae (1. 6 § 9 D. 28, 3).
Festinus, торопливый, festina cupiditate transire (1. 7 C. Th. 7, 1).
Festivitas, торжество, nuptiarum (1. 24 C. 5, 4); зрелища (1. 5 C.11, 40. 1. 10. 12, 5).
Festuca, палка, vindicta (Gai. IV, 16).
Festus, праздничный: festi dies (1. 40 § 1 D. 34, 2 1. 27 § 1 D. 50, 1. 1. 2 C. 1, 24); festa convivia (1. 4 C. 1, 11).
Fetus (foetus), 1) рождение, произведение на свет, uno fetu enixa V liberos (1. 8 pr. D. 34, 5).- 2) плоды (1. 2 C. 11, 57); плод чрева (1. 1 § 19 D. 37, 9); молодое животное (1. 12 pr. D. 4, 2. 1. 68 § 1 D. 7, 1. 1. 28 pr. 1. 39 D. 22, 1. 1. 48 § 2 D.41, 1. 1. 4 § 5 D. 41, 3).
Fibula, шпилькa (1. 25 § 2 D. 34, 2).
Ficticius см. fingere s. 2.
Fictilis, глиняный, escaria, potoria fictilia: supellex fict. (1. 3 § 3 1. 7 § 1 D. 33, 7).
Fictio см. fingere s. 2.
Ficus, фига (1. 16 § 1 D. 33, 6).
Fideicommissarius, fideicommissum см. fideicommittere.
Fideicommittere s. fidei alicujus committere в тесном смысле: поручить наследнику исполнение известной услуги в пользу третьего лица, обязывать (precativis verbis) наследника исполнить известное поручение; fideicommissum (subst.), такое доверенное поручение (Gai. II. 246 seq. Ulp. XXV. 1 seq. Fideicommissum est, quod non civilibus verbis sed precative relinquitur. § 1 J. 2, 23. § 3. J. 2, 24. 1. 12 § l D. 28, 3. 1. 115. 118. D. 30). Юстиниан формально уничтожил разлчие между отказами и фидеикоммиссами (в constitutiones 529 и 531 годов) (§ 3 J. 2, 20. 1. 1 § 6. 7. D. 32. 1. 90 D. 35, 2. 1. 14 § 1 eod.); fideicommittere alicui = fideicommissum dare alicui (1. 28 D. 34, 4); fideic. ab aliquo s. fideic. dare, relinquere ab aliquo(1. 114 pr. § 1.1. 126. 127 D. 30); legatarius, a quo fideic. datum est (1.8 pr. D. 32); per fideic. dare alicui ab aliquo (1. 21 § 1 D. 33, 1. 1. 25 § 1 D. 35, 2. 1. 91 eod.); fideicommissa ab intestato data (1. 13 D. 5, 2. 1. 18 D. 28, 2.1. 3 § 2. D. 34, 4. 1. 12. 26. D. 36, 1); fideicommissum hereditatis accipere (1. 52 § 1 eod.); restituitur alicui hereditas fideicommissa; per fideic. restitui iussa hered. (1. 26 D. 3, 5. 1. 90 D. 35, 1. 1. 1 pr. 1. 12 § 2. 1. 12 § 2. 1. 24 § 1 seq. 1. 55 § 1 D. 40, 5. 1. 4 D. 40, 13. 1. 53 D. 5, 1. 1. 3 § 3 D. 28, 5); ex fideic. ad libertatem pervenire (.1. 56 D. 40, 4. 1. 28 § 1 D. 26, 2), ex causa fideic. manumittere (1, 9. D. 2, 4). Fideicommissarius, касающийся фидеикоммиссов, Рrаеtor fideicomm. = qui de fideic. ius dicit (pr. epistola fideic. (1. 37 § 3 D. 32. 1. 7 C. 6, 22); J. 2, 23. 1. 2 § 32 D. 1, 2. 1. 78 § 6 D. 32. 1. 4. D. 40,13); hereditas, libertas fideic. = fideicommissa (1. 13 § 1 D. 29, 6. 1. 11 § 2 1. 16 § 13. 1. 22 § 1. 1. 52 § 1 D. 36, l. tit. D. 40, 5. 1. 18 pr. 1. 30 § 1 D. 36, 1. tit. D. 5, 6); fideicommissarius (subst.) обозначает a) того, которому следует выдать наследство (1. 11 § 2. 1. 16 § 3. 8. D. 36, 1. 1. 27 D. 42, 5); fideicommissarii, quibus ex Trebelliano restituitur hereditas (1. 2 § 13 D. 41, 4); b) тот, на которого возложена такая обязанность (1. 51 D. 5, 1. 1. 29 § 2 D. 7, 4).
Fideiubere, торжественным образом поручаться за должника в форме стипуляции; fideiussio, поручительство; fideiussor, поручитель (Gai. III. 115. 127 tit. J. 3, 20. D. 46, 1. C. 8, 41); fideiub. in obligationem pro aliquo (1. 21 § 2. 1. 69 D. cit. 1. 5 pr. eod. 1. 92 D. 50, 17. cf. 1. 9 § 8. 1. 11. 14. § 6 D. 4, 2. 1. 54 pr. D. 19, 2), emtionis (1. 56. D. 21, 1), evictionis nomine (1.18 § 1 D. 18, 6. 1. 2. 8 § 3 D. 2, 8); sub fideiussoribus acl Praessidem remitti (1. 7 D. 47, 9), decedere (1. 3 § 1 D. 48, 21); fideiusorrius, касающийся поручительства, оbligatio fideiuss. (1. 14. 50. D. 46, 1); ex. causa fideiuss. conveniri, damnari etc. (1. 8 D. 7, 5. 1. 11. 47. pr. D. 17, 1.1. 9 § 1 D. 26, 7. 1. 38 § 5 D. 46, 3. 1. 4 eod. 1. 7 § 3 D. 4, 4. 1. 19 C. 8, 41).
Fideiussio, fideiussor, fideiussorius см. fideiubere.
Fidelis (adi.), fideliter (аdv.),1) верный, tutor fid. et diligens (1. 8 D. 26, 10); fideliter facere, противоп. maligne, in fraudem (1. 20 D. 42, 8. 1. 6 § 1 D. 48, 3).- 2) надежный (1. 2 C. Th. 1, 12). - 3) ревностный к xp. вере (1. 5. ib. 15, 5).
Fidelltas, верность: fidelitate secuta = fideliter (1. 2 C. 7, 44).
Fidepromittere, вид поручительства, по устному договору в форме: idem fide (tua) promittis? (Gai. III. 92. 112. 115); fideprommissor, стипуляционный поручитель (Gai. III. 115 seq.).
Fides, 1) веpa, дoвериe, fidem еxplere, оправдать доверие (1. 62 D. 12, 6); contractus, quos alienam fidem secuti (доверяя другим) instituimus (1. 1, D. 12, 1. I. 84 § 1 D. 50, 17); qui pecunias apud mensam, fidem publicam secuti (доверяя общественному кредиту) deposuerunt (1. 24 § 2 D. 42, 5); tidem alicuius sequi обозначает также давать кому в долг (1. 41 J. 2, 1:- si is, qui vendidit, fidem emtoris secutus est, dicendum est, statim rem emtoris fieri); в таком же смысле: fidem habere alicui (1. 19 D. 18, 1. 4 § 8 D. 40, 5).- 2) верность, честность, а) вообще; egregia in rempubl. fides (1. 1 pr. D. 50, 15); fides tutoris (1. 22 D. 34, 9), curatorum (1. 5 § 6. 1. 33 § 1 D. 26, 7); res ex fide agenda (1. 60 § 4 D. 17, 1. 1. 53 D. 5, 1. 1. 1 § 4 D. 16, 3. 1. 58. D. 17, 1. 1. 3 D. 22, 3), in fidem alicuius confugere (1. 5 D. 40, 1. 1. 12 D. 38, 5): fidem аdhibere, exhibere (1. 7 D. 17, 1. 1. 1 § 2 D. 19, 5), praestare (1. 38 D. 3, 5. 1. 5 § 15. D. 24, 1. 1. 4 D. 27, 5); b) по отношению к исполнению данного обещания, слова (1. 1 pr. D. 2, 14); fidem praestare pacto, transactioni, placitis, исполнить все условия соглашения (1. 52 § 1 eod. 1. 17 pr. D. 5, 2. 1. 6 C. 2, 4); fidem contractus (non) implere (1. 19 § 9 D. 19, 2. 1. 9 D, 19, 5. 1.26 § 3 D. 23, 4.1. l0 pr. D. 2, 4. 1. 16 D. 2, 15. 1. 1 pr. 1. 25 pr. D. 13, 5. 11 § 4. 1. 5 pr. D. 16, 3. 1. 5 D. 18, 3); fides sаcramenti rupta (1. 11 pr. D. 29, 1); слово, обещание, обязанность, tacitam fidem interponere (ut non capienti restituat hereditatem); in fraudem legum s. iuris fidem accommodare (1. 46 D. 5, 3. 1. 43. § 3 D. 28, 6. 1. 10 pr . D. 34, 9. 1. 40 § 1 D. 49, 14. 1. 3 C. 6, 50. 1. 67 D. 3, 3); fidem exsolvere (l. 5 § 15 D. 24, 1. 1. 40 pr. D. 18, 1); в особ. относится в поручительству: отсюда формула стипуляции: id fide tua esse iubes? (1. 75 § 6 D. 45, 1. 1. 51 pr. D. 46, 1. cf. 1. 60 § 1 D. 17, 1); fidem dicere pro aliquo = fideiubere (1. 62 § 1 eod.); in fidem suam recipere (1. 49 pr. D. 19, 1); fidem suam obligare pro aliquo (1. 27 § 2 D. 16, 1. 1. 28 § 6 D. 34, 3. 1. 54 D. 46, 1); fide et periculo alicuius dare (1. 24 eod.); fide alterius fideiubere pro alio (1. 53 D. 17, 1. 1. 46 § 1 D. 3, 5).- 3) достоверность, истина, fides instrumentorum (tit. D. 22, 4. C. 4, 21), testium, testationis, testimonii (1. 1 pr. 1. 2. 3. pr. § 1. 1. 13 D. 22, 5. 1. 11 eod. 1. 32. § 1 D. 47, 2), fides alicui contra se habebitur (1. 11 § 1 D. 11, 1. 1. 2 § 2 D. 50, 8. 1. 6 § 1 D. 1, 18); fides probationis (1. 49 C. 3, 32. 1. 1 C. 8, 2); fides veri, veritatis, (1. 2. 5 C. 2, 1. 1. 6. C. 6, 23. 1. 2 C. 8, 32. 1. 8. C. 8, 54). - 4) христианская вера: ministrt verae orthodoxae fidei (1. 27 C. 1, 3); a fide Christianorum discrepare (1. 12 C. 1, 9. I. 4 C. Th. 16, 7); символ веры, fides Nicaena (см.).- 5) bona fides, a) добрая вера, добросовестность, mala fides = dolus: fides bona contraria est fraudi et dolo (1. 3 § 3 D. 17, 2); bona fide противоп. per fraudem negotium contrahere (1. 35 pr. D. 19, 2); b. fide, non in fraudem, gestum negotium (1. 34 D. 3, 3); non mala fide, противоп. callide (1. 5 § 4. D. 26, 8); pactum mala fide factum (1. 9 C. 2, 3. 1. 68 pr. D. 18, 1. cf. 1. 18 D. 3, 5.1. 10 pr. D. 17, 1. l. 5 § 7 D. 26, 7. 1. 32. § 2. 3. 1. 58 § 1. eod.); ex b. f. reddere (1. 11 D. 16, 3); ex b. f. esse, praestari (1. 22 § 4 D. 17, 1); bona f. exigit.: ut, quod convenit, fiat (1. 21 D. 19, 2. cf. 1. 11 § 1 D. 19, 1. 1. 57 D. 50, 17. 1. 1 § 7 D. 16, 3. 1. 23 D. 50, 17); contractus, quibus doli praestatio vel b. f. inest (1. 152 § 3 eod. 1. 31 pr. D. 16, 3); bonae fidei contractus, двусторонний договор, основанный на доброй вере (1. 11 § 18. 1. 48 D. 19, 1. 1. 32 § 2 D. 22, 1); bоnaе f. iudicium, иск, вытекающий из упомянутого договора, причем усмотрению судьи предоставлялся обширный простор принимать во внимание не только те обстоятельства, которые были указаны в формуле, но и всякие другие, на которые могла сослаться сторона при дальнейшем производстве дела. Bonae fidei iudicium противопоставляется stricti iuris iudicium (§ 30 J. 4, 6. 1. 7 § 5 D. 2, 14. 1. 7 D. 3, 5. 1. 3 § 2 D. 13, 6. 1. 24 D. 16, 3. 1. 54 pr. D. 17, 1. 1. 11. § 1 D. 19, 1. 1. 31 § 20 D. 21, 1. 1. 5 D. 22, 1. 1. 5 pr. cf. I. 2 § 3 D. 44, 1); iudicium, quod ex b. f. descendit (1. 57 § 3 D. 18, 1); actio, quae ex b. f. oritur (1. 2 § 2 D. 43, 26); arbitrium bonae f. iudicis (1. 4 § 2 D. 12, 4); b) добрая вера, т. е. убеждение лица в том, что оно не нарушает ничьих прав, действует добросовестно, против. mala fides, напр. bona - mala fide emere; bonae fid. emtor (§ 35 J. 2, 1. pr. J. 2, 6. Gai. II. 49. 1. 7 § 11. 17. 1. 13 § 2 D. 6, 2. 1. 27 D. 18, 1. 1. 2 pr. § 1 D. 41, 4. 1. 109 D. 50, 16); bona - mala fid. possidere; bonae-malae f. possessor (1. 25 § 7 D. 5, 3. 1. 45. D. 6, 1. 1. 48 § 1 D. 41, 1. 1. 3 § 22 D. 41, 2. Gai. II. 43. 45. 1. 38 D. 41, 3. 1. 136. D. 50, 17. 1. 137 eod.); bona f. accipere, praestare (Gai. VI. 43. III. 155); bona fide diutina possessione capere posse (1. 43 § 1 D. 41, 2); bona-mala f. percipere fructus (1. 4 § 2 D. 10, 1); bona f. servire (1. 23 § 6 1. 25. § 2. 1. 43 § 3 D. 21, 1. 1. 19. 21. 23. 49. 54. D. 41, 1. 19. 33. D. 45, 3. 1. 12. § 6 D. 40, 12).
Fidicina, играющая на цитре (1. 10 C. Th. 15, 7).
Fidiculae, пыточные веревки, на которых вешали допрашиваемого (1. 4 С. 9, 8. 1. 16. С. 9, 41).
Fiducia, 1) доверие, fid. dotrinae; fid. sui (1. 2 § 47 D. 1. 2).- 2) древнейший вид залога, который возникал тогда, когда должник давал в собственность своему кредитору какой-нибудь предмет посредством mancipatio или in iure cessio, заключив торжественный договор pactum fiduciae, в силу которого веритель был обязан, получив свой долг, возвратить заложенный предмет (Gai. II. 59 seq.). Из этого договора проистекал иск actio fiduciae, которым мог пользоваться залогодатель, если хотел принудить кредитора к возврату заложенной вещи (rеmancipatio) или оказавшегося при продаже предмета излишка (superfluum) (Gai. IV. 33. 62. Paul. 11. 13. § 6 seq. Paul. II. 13 § 1 Gai. IV. 192); res fiduciae data s. fiduciaria, заложенная таким образом вещь (Paul. 1. с. § 6. 7. cf. § 2. eod.). Fiducia cum amico (Gai. II. 60).- 3) отеческая власть в Риме прекращалась добровольным образом посредством эманципации. Чтобы освободиться от отеческой власти, эмансипируемый сын должен был пройти через mancipium, т. е. он подлежал мнимой продаже, которая совершалась три раза. Только после троекратной манципации и manumissio сын становился самовластным. Отец, освобождающий сына из под отеческой власти, сохранял за собою права quasi патрона, законное право наследования и tutelam fiduciariam над manumissus. Выражения сопtracta fiducia emancipare, manumittere относятся к этому отношению (§ 8. J. 3, 2. cf. 1. 2 § 15 D. 38, 17).- 4) женщина, которая тяготилась своим опекуном- агнатом и желала переменить его, поступала, с его согласия, под власть кого-нибудь другого, принимавшего на себя роль фиктивного мужа (coemptionator-coemptio cum extraneo fiduciae causa); потом этот фиктивный муж передавал ее другому лицу, по ее собственному выбору. Этот последний (extraneus manumissor) отпускал ее на свободу в форме vindicta, и тогда, в качестве вольноотпущенницы, она имела его своим опекупом, как патрона. Вся процедура совершалась с целью расширения гражданской правоспособности женщин (Gai. I. 114. 115. 195);- древнее римское право отличало еще т. н. tutor fiduciarius; таким опекуном считался отец (и его дети) над вольноотпущенным (parens manumissor)б a также extraneus manumissor над освобожденным из-под власти mancipii (Gai. I. 166. 172. 175. Ulp. XI. 5). В новейшем р. праве относятся вышеупомянутые выражения к законной опеке, которую имели дети покойного parens manumissor над эманципированным (emancipatus) (tit. J. 1,19. 1. 4 D. 26, 4); res fiduciaria, вещь, заложенная в форме fiducia (Paul. I. 9 § 8. II. 13 § 1 3. 5. V. 26 § 4).
Fiduciarius, 1) см. fiducia.-2) heres fiduc., наследник, на которого возложена обязанность выдать третьему лицу наследство; hereditat fiduc. = fideicommissaria (1. 46. 67 § 3 D. 36, 1).
Fidus, верный, fidum obsequium praebere (1. 55 D. 46, 1).
Figere, 1) прикреплять, iuncta fixaque (1. 38 § 3 D. 19, 1), furca figendus (1. 28 § 14 D. 48, 19).- 2) oпределять, ususfr. fixus (1. 15 C. 3, 33).
Figlinus, figlina см. figulus.
Figmentum, выдумка, вымысел (1. 7 C. 4. 38).
Figulus, гончар (1. 25 § 1 D. 33, 7), figulinus s.figlinus, гончарный, camera ех figlino opere facta (1. 19 § 1 D. 8, 2); figlina гончарное ремесло (1. 6 pr. D 8, 3, 1. 15 § 1 D. 33, 7).
Figura, 1) наружный вид, образ, partus non humanae fig. (1. 135 D. 50, 16); sequi verborum figuram, противоп. mentem testantis (1. 116 eod. 1. 38 D. 44, 7. 1. 69 D. 28, 5); figura conditionis accipere aliquid (1. 30 § 7 D. 35, 2); figura pacis (Gai. II. 191).- 2) свойство, качество; debitum in sua fig. remanens (1. 7 C. 5, 11). - 3) вид = species, напр. figurae capiendi (1. 31 pr. D. 39, 6); variae causarum fig. (1. 1 pr. D. 44, 7).
Figurare, 1) образовывать, давать вид, делать, ех auro figuratum in monetis publicis (1. 7 С. Th. 9, 21); solidi nostris vultibus figurati (1. 1 C. Th. 12, 7. 1. un. C. Th. 9, 22); figuratio, образование, чеканение: monetae adulterata fig. (1. 7 C. Th. 9, 38). - 2) выражать, воображать; figuratio (1. 38 D. 44, 7.1. 124. D. 50, 16).- 3) совершать по виду: figurata donatio (1. 23 § 1 C. 4, 35); venditiones figuratae (1. 6 C. 8, 49)
Filius, сын; filia, дочь (1. 6 D. 1, 6. 1. 2 pr. D. 1,7 1. 6. 16. D. 26, 2. 1. 115. 122. 148. 220. D. 50, 16); filium-filius (L. XXI. tab. IV. 2); filiusfamilias, filiafamil., сын, дочь под отеческою властью, прот. paterfam., materfam., или qui sui iuris sunt (1. 4. 9. D. 1, 6. 1. 1 § 1 D. 1, 7. 1. 3 § 4 D. 4, 4. 1. 3 § 4. 1. 6. 9 § 2. D. 14, 6. 1. 11 D. 28, 2. 1. 6 § 2 D. 48, 5. 1. 195 § 2 D. 50, 16); и тк. просто filius, filia в значении filiusfam., filiafam. (1. 7 § 18. 1. 17 § 7. 1. 19 § 1. 1. 20. 21. 28 § 2 D. 2, 14. 1. 13 § 1 D. 3, 2. 1. 8 pr. 1. 39 § 4 D. 3, 3); filius обозн. вообще нисходящего (descendens) (1. 84. 201. 220 § 3 D. 50, 16).
Fimum, кал, нечистота: fimo corrupto perfandere aliq. (1. 1 § 1 D. 47, 11).
Finalis, см. finis s. 1.
Fingere, 1) выдумывать, притвоpяться, quod quis finxit, прот. veritas (1. 8 D. 49, 17); fingere furorem, dementiam (1. 6 D. 27, 10), tutorem esse (1.1 § 1 D. 27, 5. 1. 10 D. 42, 1. 1. 53 § 15 D. 47, 2).- 2) на законном основании пополнить, воображать известный факт, который в действительности не существует; fictio, юридическая фикция, юридический вымысел (Gai. IV. 34 ср. 32. 33); similiter et bonorum emtor ficto se herede agit (§ 35 eod. § 36. 37. 38 eod. § 5. J. 1, 12); fictio legis Corneliae (см. Cornelia s. d); ficticius, основанный на такой фикции: ficticiae actiones, in quibus heredes esse finguntur (Ulp. ХХ VIII, 12. cp. Gai. III. 56).- 3) пpeдполагать (положим), fingamus, esse etc. (1. 27 D. 20, 1. 1. 32 § 1 D. 21, 2); finge, esse etc. (1, 18 § 4 D. 5,1. 1. 38 D. 6, 1. 1. 8 pr. D. 13, 7. 1. 20 D. 20, 4).
Finire, 1) определять, ограничивать, quod erat finitis partibus, rursus confundere (1. 19 pr. D. 10, 3.1. 137 § 2. D. 45, 1); ius finitum (1. 2 D. 22, 6).- 2) оканчивать а) finiri, o времени, tempore finito (1. 43 D. 5, 1.1. 14 D. 19, 2.1. 4 D. 37, 1. 1. 38 pr. D. 4, 4. 1. 118 § 1 D. 45, 1); b) o юридической сделке, о должности, negotia finita (1. 24 § 2 D. 4, 4. 1. 38 § 1 D. 4, 6. 1. 46 § 3. 1. 53 D. 26, 7); c) o прекращении спорных дел, quae iudicata, transacta, finitave sunt, rata maneant (1.1 § 12 D. 38, 17.1. 229. 230. D. 50, 16. 1. 13 pr. D. 46, 7. 1. 4 § 3 D. 9, 4. 1. 57 pr. D. 15, 1); species in auditorio finita (1. 18 § 1 D. 4, 4); d) погашать, уничтожать, прекращаться (1. 2 D. 44, 3.1. 29 D. 46, 2. 1, 34 § 2 D. 44, 7. cf. 1. 9 § 6 D, 4, 2); finita inofficiosi querela (1. 8 pr. D. 5, 2); finita obligatio (1. 21 § 4 D. 4, 2), causa promittendi (1. 1 § 2. D. 12, 7.1. 6 pr. D. 20, 6. 1. 15 D. 49, 15); alimenta cum vita finiri (1. 8 § 10 D. 2, 15. 1. 12 cf. 1. 8 D. 33, 1. 1, 2 D. 23, 4); crimen morte finitum (1. 6 C. 9, 6).-3)уничтожаться: res usu finitae (1. 12 D. 33, 4).
Finis, 1) граница a) между поземельными участками: finalis, касающийся границ: finium regundorum actio s. iuditium (tit. D. 10, 1. C. 3, 39. 1. 2 § 1 D. cit. 1. 11 eod. 1. 3 § 2 D. 47, 21. 1. 4. 5 C. cit. t. 10 C. 8, 45. 1. 18 § 1 D. 18, 1. 1. 45 D. 21, 2); pedem finibus inferre; finibus expellere aliq. (1. 18 § 2. 3 D. 41, 2); lapides finales furari (§ 6 J. 4, 17); b) между государствами, рrоvinciae fines ingredi, excedere (1. 4 § 3. 4. D. 1, 16. 1. 15 D. 1, 18): fines patriae iuberi excedere (1. 1 § 1 D. 47, 18); c) конец, пpeдел , habet certum finem ista actio, ut dolo fecerit iste (1. 1 § 2 D. 47, 4. 1. 223 pr. D. 50, 16). - 2) величина, размер, finem pretii deminuere vel excedere (1. 66 § 3 D. 21, 2. 1. 25 D. 34, 4); fini s. ad finem, до известной суммы, ad finem peculii legata praestare (1. 17 § 1 D. 49, 17. 1. 19 D. 16, 2); fini quadrantis compensari (1. 15 § 4 D. 35, 2. 1. 1 § 3. D. 20, 1); ad finem centesimae deberi (1. 4 § 1 D. 22, 1).- 3) oпpeделение, положение (1. 124. D. 50, 16). -4) конец, finis vitae (1. 65 § 1 D. 36, 1); aetatis (1. 38 § 2 D. 28, 6. 1. 56 § 4 D. 17, 1. 1. 65 § 10 D. 17, 2. 1. 13 § 2. 1. 32 § 6 D. 4, 8. 1. 30 D. 5, 1. 1. 5 pr. D. 41, 10).
Finitimus, пограничный (1. 2 § 18.27. D. 1, 2).
Firmamentum, законность (1. 5 C. Th. 4, 4).
Firmare, укреплять (l. 34. 40. D. 1, 3. 1. 14 § 3D. 36, 1.1. 5 C. 8, 18).
Firmitas, firmiter см. firmus.
Firmitudo, законность (Vat. fr. § 248).
Firmus (adi.), firme s. firmiter (adv.), твердый, положительный (1. 32 pr. D. 23, 5); законный: firmam рigпоris obligationem habere (1. 35 § 1 D. 39, 5. 1. 7 C. 7, 32). Firmitas, законность. firm. sententiae iudicati, rei iudicatae (1. 3. 7. C. 7, 43. 1. 2 C. 7, 48. 1. 1 C. 10, 21).
Fiscalis см. fiscus s. 2.
Fiscus, 1) корзина (1. 19 § 2. D. 19, 2).- 2) императорская касса, противоп. aerarium; затем: государственная казна, противоп. частному имуществу императора, res privata Principis, ratio Caesaris et Augustae, также имущественная правоспособность государства (§ 14 J. 2,6. 1. 6 § 1 D. 49, 14. 1. 3. C. 7, 37. 1. 3 C. 11, 73. Gai. II. 285); ius fisci (tit. D. cit. C. 10, 1); fiscalis, относящийся к фиску, казенный (1. 42 D. 2, 14); fisc. res (1. 2 § 4 D. 43, 8), loci (1. 3 § 10 D. 49,14), poenae (1. 17 eod.), usurae (1. 6 pr. eod.), causae (1. 29 pr. eod.), conlractus, negotia, venditiones (1. 3 § 5. 8. 1. 34. eod.); fiscalis hastae fides (1. 8. C. 8, 26); fiscalia = fisc. pensitationes, государств. подати (1. 3 С. 1, 3. 1. 3 С. 11, 47), fisc. опиs (1. 4 С. 11, 58); fiscalis (subst.), фискальный чиновник (1. 1 С. Th. 14, 1).
Fistula, 1) водопроводная труба (1. 18. 19 D. 8, 2.1. 13 D. 8, 5. 1. 47 D. 18, 1).- 2) нористый нарыв, фистула (l. 1 § 3 D. 50, 13).
Fixus, крепкий, прочный, см. figere.
Flagellum, кнут, противопол. fustis (1. 10 pr. D. 48, 19. cf. 1. 4 § l D. 47, 9. 1. 45 D. 47, 10).
Flagitare, 1)настоятельно требовать (1. 7 С. 3, 12).- 2) растлевать (1. 2 § 5 D. 47, 1).
Flagitatio, требование (1. 57 С. Th. 12, 1).
Flagitium, бесчестный поступок, furtum, adulterium vel aliud flag. (1. 7 § 1 D. 4, 2); flagitia admittere in tutela (1, 17 § 1 D. 26, 2. 1. 2 § 2 D. 49. 15); flag. militare (l. 13 C. 6, 21); flagitiosus (adi.), flagitiose (adv.), бесчестный, позорно: neс societas aut mandatum flagitiosae rei ullas vires habet (1. 35 § 2 D. 18, 1. 1. 70 § 5. D. 46, 1. 1. 4 § 1 D. 47, 9).
Flagrare, гореть: adhuc flagranti erimine comprehensus, застигнутый при совершении преступления (1. un. pr. C. 9, 13).
Flagrum, бич (1. 9 § 3 D. 47, 10).
Flamen, жрец одного известного божества: flamines Diales, Martiales (Gai. I. 112. 130. III. 114); также христ. священник (1. 2 С. Th. 12, 5); flaminium, должность такого священника (1. 21 С. Th. 12, 1).
Flaminia, окрестность Рима (1. 1 С. Th. 9, 30).
Flamma, пламя, огонь, flamma consuтtиs (1. 45 § 3 D. 9, 2. 1. 2 С. Th. 7, 18); flaттis рипiri (1. 6 § 1 С. Th. 7, 18); flamтеus, пламенный: flammeis ignibus exuri (Coll. XV. 3 § 6).
Flare, дуть: flare (чеканить) nummos adulterinos (1. 9 pr. D. 48, 10). Flator, литейщик: triumviri monetales, aeris, argenti, auri flatores (1. 2 § 30 D. 1, 2).
Faturarius, чеканщик (1. 6 С. Th. 13, 5).
Flatus, ветер (1. 8 С. 11, 1).
Flavianum ius civile, собрание т. н. legis actiones, составление которого приписывают Аппию Клавдию (1. 2 § 7 D. 1, 2).
Flebilis, жалкий. fleb. adiutorivm cessionis bonorum (1. 7 C. 7, 71).
Flectere, cклoнить кого к чему, смягчать (1. 22 § 8 D. 24, 3. 1. 5. С. 3, 36).
Flere, оплакивать, aerumnas suas (l. 13 С. Th. 9, 42).
Florentinus, юрист времен Александра Севера (1. 209. 211. D. 50, 16).
Florentissimus, цветущий, богатый, flor. сivitas, Senatus (1. 7 § 5. 6. С. 5, 70); florent. ordo (l. 5 § 2. 3 С. 7, 63).
Florere, florescere, цвести, отличаться (1. 2 § 2 С. Th. 7, 20. 1. 12 С. Th. 13, 3).
Flos, цвет (1. 12 § 1 D. 7, 8); цветущие лета, цветущее время жизни, in ipso aetatis flore discedere (1, 1 pr. C. Th. 7, 20).
Fluctuare, колебаться: ne fluctuet dubius (l. 9 C. Th. 4, 8).
Fluctus, течение (1. 96. 112. D. 50. 16).
Fluentum, сток (1. un. C. 9, 38).
Fluere, течь (1. un. D. 43, 13); в пep. см.: ex legibus XII tab. fluere coepit ius civile (1. 2 § 6 D. 1. 2); o времени (1. 13. C. 4, 32).
Flumen, 1) река (tit. D. 43, 12-14).- 2) сток дождевой воды, противоп. stillicidium (течь каплями) (1. 1 рr. 1. 20 § 5. 1. 28 D. 8, 2.1.33 D. 18, 1. 1. 1 § 17 D. 39, 3).
Fluviatilis, см.
Fluvius, река: navеs flиvii capaces, ad mare non sufficientes; navis fluviatitis, pечное суднo, прот. marina (1. 1 § 6. 32 D. 14. 1).
Fluxus, течение (1. un. § 8 D. 43, 13).
Focaria, Focarius см.
Focus, oчаг (1. 8 § 6 D. 8, 5. 1. 27 § 10 D. 9, 2); focarius, куxoнный раб (1. 1 § 5 D. 4, 9); focaria, кухарка (1. 12 § 5. 6. 1. 15 pr. D. 33, 7. 1. 2 C. 5, 16. 1. 3 С. 6, 46).
Fodere, копать (1. 11 D. 43, 16. 1. 1 § 27 D. 43, 20. 1. 18 D. 46, 8): fod. cretam, arenam (1. 34 D. 4, 3. 1. 1 § 1 D. 8, 3).
Fodina, рудник: fod. Auri, argenti, sulphuris etc. (1. 13 § 5 D. 7, 1).
Foedare, марать, обезображивать, запятнать, Judaica nota foedare Christianum (1. 22. C. Th. 16, 8.1. 30 C. 9, 9).
Foederatus см. foedus (subst.).
Foeditas, см. foedus (adi.).
Foedus (subst.), 1) союз а) между народами; foederatus, союзный (1. 5 § 2. 1 7 D. 49, 15); b) связь между лицами, foed. matrimonii (1. 7 C. 8, 56. l. 1 C. 8, 58); foed. naturale (1. 19 C. 1, 3). - 2) постановление, правило (1. 21 C. 6, 2).
Foedus (adi.), гадкий, скверный, позорный (1. 53 D. 17, 2); foeditas, мерзость, гнусность: cum flagitiosa foeditate vivere (1. 19. C. 3, 28).
Foenarius см. foenum.
Foenebris pecunia, процентный заем (1. 34 pr. D. 12, 1. 1. 9 pr. D. 22, 1. 1. 3. 20 C. 4, 32. 1. 3 C. 4, 33).
Foenerare, 1) отдавать деньги в рост, (1. 2 § 6. 1. б § 6. 1. 20 pr. D. 17, 1. 1.7 § 6 1. 15. 46. § 2. 1. 47 § 4 D. 26, 7. 1. 11 D. 22, 1. 1. 5 § 2 1. 19 § 3 D. 14, 3); foen. alicui, давать в заем на проценты: SCum, quo foenerare, filiisfam. est prohibitum (1. 3 C. 4, 28).- 2) foenerari, брать деньги в процентный заем (1. 35 D. 46, 3).
Foeneraticius, процентный: foenerat. cautio; foen. instrumentum (1. 14 § 2. 1. 16 C. 4, 30. 1. 11 C. 5, 14. 1. 25 C. 5, 37).
Foenerator, отдающий деньги в poст, капиталист (1. 23 § 2 D. 4, 2. 6. D. 22, 2. 1. 12 § 43 D. 33, 7).
Foenum, сено (1. 13 D. 7, 4); fоеnarius, сенной; fаlx foen. (1. 8 pr. D. 33, 7).
Foenus, 1) проценты, рост; foenus sortium, quas defnuctus collocavit (1. 24 pr. D. 33, 2.1. 58 § 2 D. 36, 1. 1. 9 § 1 D. 22, 1 1. 4 pr. § 1 D. 22, 2); foenus illicitum contrahere (1. 13 § 26 D. 19, 1); foenus unciarium (L. XII tab. VIII. 18); pecuniam foenori s. in foenus dare = foenerare (1. 10 § 3 D. 17, 1. 1. 9 pr. 1. 47 § 4. 1. 58 § 1 D. 26, 7); pecuniam foenebrem, foenus exercere (см. s. 4).- 2) капитал, отданный на проценты = foenebris pecunia (1. 13 C. 4, 29. 1. 12 § 9 D. 17, 1).
Foetus см. fetus.
Folium, лист (1. 12 § 1 D. 7, 8).
Follis, кожаный мех, кошелек для денег: iп folle offerre reliqua (1. 82 D. 35, 1); деньги (1. 2 § 2 C. Th. 6, 2. 1. 21 § 5 D. Th. 6, 4. 1. 3 C. Th. 7, 20. 1. 2. 3 C. Th. 11, 36).
Fomentatio, компресс, припарка (1. 70 § 7 D. 32).
Fomentum, Fomes, трут, пища, вспомогательное средство, calumniarum fomenta restinguere (1. 19 C. 5, 4); illicito patrocinii sui fomite (обещание) iura contrectare (1. un. C. 11, 71); ad frumenfarii tituli fomitem (масса) redundare (1. 2 C. 11, 23).
Fons, источник (1. 1 § 7. 8. D. 48, 20. tit. D. 43,22); fontana aqua, ключевая вода (1. 1 § 1 eod.).
Foramen, дыра (l. 6. 28 D. 8, 2).
Forensis см. forum s. 2.
Fores, двери (1. 27 § 31 D. 9, 2. 1. 40 D. 11, 2).
Foricarius, откупщик публичных отхожих мест (1. 17 § 5 D. 22, 1).
Forma, 1) наружность, вид: a) = figura s. 1. нпр. contra formam humani generis procreari (1. 14 D. 1, 5. 1. 13 § 1 D. 50, 16. cf. 1. 9. § 4 D. 10, 4. 1. 7 § 5 D. 41, 1); b) образец; forma calcei (1. 5 § 3 D. 9, 2); c) форма, штемпель, signare pecuniam forma publica (1. 6 § 1 D. 48, 13. 1. 1 pr. D. 18, 1. 1. 99 D. 46, 3); d) спocoб, свойство, положение, certam formam erogationis annuae habere (1. 10 § 1 D. 33, 1. 1. 68 D. 35, 2. 1. 7 § 10 D. 26, 7); e) пpaвило, норма, определение (1. 5 § 7 eod.); forma, qua tutores tenentur (1. 31 eod.), contra-secundum, iuxta iuris formam (1. 7 § 15 D. 2, 14. 1. 22 D. 4, 4. 1. 49 § 2. D. 46, 1. l. 5. C. 7, 62.1. 1 C. 3, 29.1. 15 C. 4, 32. 1. 20 pr. D. 10, 2. 1. 5 § 1 D. 36, 3); forma mandati (1. 46. 48 § 2 D. 17, 1), locationis (1. 7 § 3 D. 24, 3), compromissi (1. 42 D. 4, 8), edicti (1. 14 D. 2, 8. 1 8 D. 3, 6.1. 4 D. 25, 4); forma censualis (1. 4 pr. D. 50. 15); forma SCto data, SCti (1. 20 § 6. D. 5, 3. 1. 1 C. 3, 33. 1. 10 pr. D. 2, 14. 1. 14 § 1 D. 34, 1); forma, qutam div. Pius rescripsit (1. 31 D. 42, 1. cf. 1. 4 C. 4, 65. 1. 1 C. 12, 26), forma arbitralis = sententia arb. (1. 5 pr. C. 2, 56). - 2) пpoстpанство, предел: insula ad provinciae formam pertinens (1. 7 § 1 D. 48, 22); formam ex bac constitutione datam hodie in usu ita celebrari (Vatic. § 156). - 3) красота: venalem formam exbihere=corpore quaestum facere (1. 22 C. 9, 9).- 4) ранг, чин (1. 7 C. 12, 24. 1. 2 C. 12, 26).- 5) канал; forma aquae, aquaeductus (1. 27 § 3 D. 7, 1. 1.39 § 5. D. 30. 1. 1. C. 11, 42. 1. 3 eod.).
Formalis, 1) формальный, торжественный: form. verba; form. observatio (1. 26 C. 6, 23).- 2) formali pretio (прот. secundum rei veritatem, secundum praesens pretium) aestimari (1. 62 § 1 D. 35, 2), оценивать стоимость данного предмета по наружности.
Formare, давать форму, вид, образовать, mancipia ad suos mores formare (1. 37 D. 21, 1); form. partum (1. 30 § 6 D. 29, 2); form. actionem (1. 7 § 5 D. 2, 14. 1. 15 D. 3. 5. 1. 1 § 11 C. 5, 13); sententiam (1. 25 § 3 D. 22, 3. 1. 23 § 1 C. 9, 9), condemnationem (1. 11 C. 6, 2); составлять: form. instrumenta (1. 9 § 5 D. 48, 19), scripturam (1. 4 C. 6, 32); чеканить, бить form. nummos (1. 2 C. 9, 24. cf. 1. 17 pr. D. 48, 10).
Formianus, Формийский (Formiae, roрод в Лации): piscatores Form. (1. 4 pr. D. 1, 8).
Formidare, сильно бояться (1. 10 С. 4, 61); formidabilis, страшный (1. 1 C. 8, 5).
Formido, ужас,страх (1.1 C. 12, 61).
Formidolosus, боязливый (1. 22 pr. C. 6, 50).
Formio, см. phormio.
Formula, формула, которую составлял в формулярном производстве претор, по выслушании сторон, на основании исковых требований и возражений ответчика. Она содержала в себе назначение избранного при свидетелях судьи и основания решения, по которым iudex должен был осуждать или оправдывать (Gai. IV. 30 seq. 1. 47 § 1 D. 3, 5); отсюда = actio s. 3 (1. 43 pr. D. 47, 2); отличается formula in ius coucepta от torm. in factum concepta (Gai. IV. 45-47. 60).
Fornacarius, Fornacator см.
Fornax, пeчь; fornacarius servus s. fornacator, истопник (1. 27 § 9 D. 9, 2. 1. 14. D. 33, 7).
Forsan s. forsitan, fortasse s. fortassis, forte, может быть (1. 4 D. 1, 3. 1. 8 pr. 43 pr. D. 3, 3. 1. 34 pr. D. 4, 8. 1. 12 § 5. D. 7, 1. 1. 10 D. 13, 7. 1. 1 § 2. D. 22, 6. 1. 29 § 8 D. 28, 2. 1. 31 pr. D. 28, 6. 1. 38. 198. 199. D. 50, 16).
Fortis, 1) храбрый (1. 6 C. 12. 38).- 2) сильный, твердый: fortissimum argumentum (l. 1 pr. D. 1, 21); fortiter (adv. ), храбро, fortiter, fortius defendi (l. 2 § 2 D. 10, 2. 1. 15 D. 26, 8.1. 85 D. 32); probari (1. 55 § 3 D. 36, 1), fortius dici potest, dicendum est (1. 2 D. 2, 7. 1. 14. D. 2, 11. 1. 3 § 4 D. 7, 9. 1. 10 § 2 D. 26, 2. 1. 31 § 1 D. 45, 1).
Fortitudo, храбрость (1. 38 § 7 D. 21, 1); сила закона (1. 1 pr. C. 5, 13).
Fortuitus, случайный: fort. casus (1. 37 § 1 D. 3, 5. 1 7 § 8 D. 4, 4. 1. 61. D. 26, 7); fort. inoendia (1. 28 § 12 D. 48, 19); fort. mora (1. 26 § 5 D. 40, 5), causa depositioins (1. 1 § 2 D. 16, 3); fortuito (adv.), cлучайно (1. 6 § 1 D. 32. § 27 J. 2, 1. 1. 39 eod.).
Fortuna, 1) судьба, счастье - несчастье (1. 3 pr. С. 6, 43); thesaurus donum fortunae creditur (1. 63 § l D. 41, 1); fort. contraria, adversa (1. 75 pr. D. 36, 1. 83 § 5 D. 45, 1. 1. 8 D. 50, 12. I. 12 C. 4, 34. 1. 1 § 11 D. 27, 8. 1. 11 § 1 D. 22, l).- 2) обcтоятельствo, положение, similem fortunam recipere (I. 37 § 2 C. 3, 28); par fort. heredis (1. 2 C. 7, 51).- 3) достоинство, должность, звание, ad aliam fortunam adspirare (1. 12 § 2 C. 12, 58); fort. curialis (1. 3. 9 C. 5, 27. 1.62 С. 10, 31), augusta, imperialis (1. 18 C. 3, 1. 1. 7 C. 6, 61).- 4) имущество, богатство, fortuna et substantia (1. 27 D. 22, 3. 1. 40 § 8 D. 40, 7. 1. 3 § 2 D. 1, 15); excutere fortunas alicuius (1. 2 § 6 D. 13, 2); societas universarum fort. (l. 73 D. 17, 2).
Forum, 1) публичная площадь, как место торговли (1. 6 D. 3, 3. 1. 122 pr. D. 30. 1. 39 § 1 D. 35, 1. 1. 1 § 22 D. 41, 2. 1. 7 § 13 D. 42, 4. 1. 27 § 1 D. 50, 1); forum suarium (1. 1 § 11 D. 1, 12), rerum venalium (1. 12 C. 12, 38); foro cedere (см. s. 2); forum, bustumve usucapi vetat (leg. XII. tab. X. 11. I. 7).- 2) место судебной деятельности, а) вообще, forensis, cудебный, in foro causas dicere (1. 1 D. 1, 2); disputatio fori (1. 2 § 5 eod.); in forum compelli (l. 1 pr. D. 2, 12.1. 9 § 4 D. 48, 19. cf 1. 1 § 13 D. 1, 12. 1. 9 D. 2, 12); fоrensium rerum expers (1. 25 § 1 D. 22, 3); disceptationum forens. peritus (1. 41 C. 1, 3); forensia instrumenta (1. 20 C. 4, 21); в более тесн. см. = civilis s. 5: for. actiones, прот. criminum exsecutiones (1. 1 § 1 D. 47, 9); b) пo отношению к известному лицу: судебная власть, к которой кто-нб. принадлежал - подсудность, forum coьpetens (rubr. D. 3, 13); actor, accusator rei forum sequatur, если обе стороны жили в двух различных округах, то дело решалось судом, в округе которого жил, ответчик (1. 2. 5. pr. eod.); alterius fori esse coepisse; ius revocandi forum (1. 7 D. 5, 1); fori praescriptionem habere, iure fori uti (1. 7 pr. D. 2, 8. cf. i. 7 C. 3, 13).
Fossa, ров (1. 1 § 5 D. 43, 14).
Fossatum, ров, вокруг вала (1. 3 § 4 D. 49, 16).
Fossor, копатель (1. 18 § 8 D. 33, 7).
Fovea, яма (1. 28 pr. D. 9, 2).
Fovere, поддерживать, соблюдать, pactum ех. lege fovendum (1. 9. С. 4, 54); lаrem fov. (l. 49 § 2 С. 1, 3).
Fragilis, слабый, consilium frag. (1. 1 pr. D. 4, 4. 1. 1 § 23 D. 48, 18).
Fragilitas, непрочность, непостоянство, fragil. humana (1. 6 § 7 D. 1, 18), muliebris (1. 12 pr. C. 8, 18. cf. 1. 20 pr. C. 5, 3); нетвердость, ненадежность (1. 10 pr. C. 8, 48); fragil. cautionis (1. 66 § 1 D. 36, 1).
Fragmentum, обломок (1. 8 § 5 D. 8,5).
Framea, копье (1. 3 § 4. D. 43, 16).
Franci, франки (1. 2 § 2 C. 1, 27). Frапсiсus, название Юстиниана - победителя франков (rubr. prooem. J.).
Frangere, 1)ломать, разбивать (1. 27 § 5 D. 9, 2); crus frangere (1. 52 § 4. 1. 57 eod. 1. 3§ 1 D. 11, 3); os fractum (Gai. III. 223. Paul. V. 4 § 6); si os fregit libero (L. XII. tab. VIII. § 2); в пер. см.: frangere fidem, не сдерживать (см. fides s. 2 b). - 2) обессиливать, истощать, fractus senio (1. 12 § 2 C. Th. 7, 20).
Frater, 1) брат, а) в тесн. см. (1. 10 § 13 D. 38, 10); fratres, брат и сестра (1. 35 D. 2, 14. 1. 38 D. 10, 2. 1. 93 § 3 D. 32); fraternus, братский, frat hereditas, bona (1. 12 D. 28, 6. 1. 3 § 7 D. 37, 10); affectio frat. (1. 4 C. 12, 37); fraternitas, братствo, per adoptionem quaestia fraterniitas (1. 17 pr. D. 23, 2. 1. 63 pr. D. 17, 2); fraternitatiis quiestio (1. 13 C. 4, 19); также братья и сестры: iп totam fraternit dominium cedere (1. 13 C. 6, 58); b) обозн. приятеля (1. 58 § 1 D. 28, 5), или товарища (1. 2 С. 1, 48).- 2) двоюродный брат: frafe.r patruflis (1. 1 § 6. 1. 10 § 15. D. 38, 10. Gai. III. 10).
Fraternitas, fraternus см. frater.
Fraildare, обманывать, fraudandorum creditorun consilium (1. 67 § 1. 2 D. 36. 1. 1. 4 § 19 D. 40. 5. 1. 10 § 14. 1. 17 § 1 D. 42, 8.1. 10 pr. § 1 eod.); exceptio fraudatorum credit. (1. 9 § 5 D. 12, 2. 1. 7 § 10 D. 2, 14. 1. 3 § 3 D. 17, 2); fraudare legem, edictum, обойти закон (1. 42 pr. D. 29, 2. 1. 64 § 1 D. 35, 1); fraudatum vectigal, fraudatus census, тайный привоз товаров, утайка пошлин (1. 8 pr. D. 39, 4. 1. 1 С. 9, 41); fraud. аnnonат publicam - contra anuonam facere, заниматься перекупкой хлеба, барышничать хлебом (1. 1. 2. pr. D. 48, 12); fraudare aliquem aliqua re, лишать кого, hereditate (1. 2. D. 28, 4. 1. 26 § 2 D. 40, 5 1.4 D. 47, 11).
Fraudatio, обман, лишение выгоды: fraudationis causa gesta (1. 1 pr. § 2. 1. 3 § 1 D. 42, 8); fraudationis causa latitare (1. 7 § 1. 2. 5. 7 D. 42, 4).
Fraudator, обманщик, особ. о должниках, которые обманывают своих верителей (1. 9 § 5 D. 12, 2. 1. 6 § 9. 1. 10 § 9. 1. 14. 25. pr. § 1 D. 42, 8).
Fraudatorium interdictum, интердикт, служащий кредитору против должника, который iп fraudem creditorит, к вреду верителей, отчуждает предметы (1. 67 § 1. 2. D. 36, 1. 1. 96 pr. D. 46, 3 1. 10 pr. D. 42, 8).
Fraudulentus, fraudulosus (adi.), fraudulenter (adv.), обманчивый, фальшивый, fraudulentum consilium (1. 12. pr. D. 5, 2. 1. 7. D. 40. 9. 1. 47 pr. D. 50, 17); fraudulosa contrectatio (l. 1 § 3 D. 47, 2); fraudulenter acta (1. 40 § 4 D. 40, 7); fraudul. alienare, alienationes facere (1. 60 § 4 D. 17, 1. 1. 39 § 1 D. 49, 14).
Fraus, 1) обман, в строгом смысле слова, имеет место тогда, когда одна сторона, желая склонить другую к принятию обязательства, употребила к вреду последней такие ухищрения, без которых другая сторона не заключила бы договора, fraus = dolus, противоп. culpa, negligentia (1. 63 D. 6, 1. 1. 7 § 1 D. 26, 10. 1. 52 § 1 D. 46, 1); ex improviso casu potius, quam fraude accidere (l. 1 C. 9, 16. 1. 5. D. 37. 15. 1. 8. § 6 D. 34, 3); per fraudem (прот. bona fide) locare alienum praedium (1. 35 pr. D. 19, 2. 1. 3 § 13 D. 26, 10), omittere hereditatem (1. 1 § 13 D. 29, 4).- 2) мошеннические ухищрения, fraudes in cura admissae (1. 3 § 11 D. 26, 10. 1. 23 § 4 D. 9, 2); особ. противозаконные действия, проступки, роеna sine fraude esse non potest (1. 131 pr. D. 50, 16); capitalem fraudem amittere (1. 1 § 1. 1. 23 § 2 D. 21, 1). - 3) действие в ущерб кому, к вреду (tit. D. 42, 8. С. 7, 75. 1. 63 § 15 D.36, 1. 1. 4 § 19 D. 40, 5. 1. 18. 23 D. 40, 9. 1. 5. C. 7, 2. 1. 1. С. 7, 11); in fraudem credit. adire hereditatem (1. 1 § 5 D. 42, 6. tit D. 38, 5. C. 6, 5. cf. 1. 16 D. 37, 14. 1. 45 pr. § 3 D. 49, 14); fraudis causa adoptio facta (1. 7 § 2 D. 48, 20); in fraudem futurae actionis (с целью прекратить иск) erogare bona sua (1. 68 § 1 D. 17, 2); patronus si clienti fraudem fecerit, sacer esto (L. XII tab. VIII. 21); fraude esto (L. XIL tab. X. 8). - 4) неприменение пpaвa путем злонамеренного обхода, iп fraudem legis facit, qui salvis verbis legis sententiam eins cir cumvenit; fraus enim legi fit, ubi quod fieri noluit, fieri autem non vetuit, id fit. (1. 29. 30 D. 1, 3. cf. l. 7 § 7 D. 2, 14. 1. 44 pr. D. 21, 1); in fraudem eius legis (Gai. I. 46); in fraudem creditorum (Gai. I. 37-47); in fraudem stipulatoris (Gai. III. 215); fraus legi facta (1. 64. § 1 D. 35, 1. 1. 6 § 3 D. 37, 14.1. 7 § 1 D. 40, 9. 1. 103 D. 30. 1. 123 § 1 eod. 1. 18 pr. D. 34, 9. 1. 3 pr. § 1 seq. D. 49, 14); in fraudem legis sententiam dicere (1. 15 § 1 D. 5, 1. 1. 32 D. 40, 4. 1. 27 D. 35, 2); fraue Scto facta, adhibita (1. 1 § 3 D. 14, 6. 1. 8 § 6 D 16, 1); in fraudem constitutionum adiectum (1. 13 § 26 D. 19, 1. 1. 16 C. 4, 32).- 5) вред, убыток, опасение, наказание, veteres fraudem pro poena ponere solebant (1. 23 § 2 D. 21, 1.1. 32 D. 47, 10.1. 8 D. 48, 2. cf. 1. 26 § 2 D. 4, 6. 1. 1 pr. D. 35, 2. 1. 25 pr. D. 48, 5); fraudi esse alicui (1. 114 § 14 D. 30. 1. 6 C. 4, 54); si plus, minusve secuerunt, se fraude esto (Leg. XII. Tab. III. 6).
Frediani, секта еретиков (1. 20 § 2 C. Th. 16, 10).
Frenum, уздa: equus freni patiens (1. 2 § 1 D. 49, 15); freniquaedam temperies adhibita (1. 2 C. 9, 4).
Frequens, 1) часто имеющий место, частый, oratores usucapionem frequentem usum vocant (1. 2 D. 41, 3); clausula freq. (1. 1 pr. D. 26, 10.1. 7 § 2 D. 42, 4); frequenter (adv.), частo, многочисленно (1. 5 D. 1, 3. 1. 9 § 2 D. 2, 13).- 2) многолюдный, frequentiores loci (1. 9 § 1. C. 1, 55).- 3) трудолюбивый (1. 8 § 4 D. 50, 5); minus frequentes advocati (1. 9 § 4 D. 1, 16); frequenter, постоянно (1. 15 § 22 D. 47, 10).
Frequentare, часто посещать, бывать (1. 15 § 16 D. 47, 10. 1. 1 С. 3, 27); frequentari, часто совершаться, часто иметь место, в противополож. in desuetudinem abesse (§ 7 J. 4, 4); minus frequentari et in desuetud. abiise (1. 1 § 1 D. 11, 1); sequi quod in regione frequentatur (1. 34 D. 50, 17. 1. 10 § 3 D. 17, 1. 1. 37 D. 22, 1. 1. 7 § 10 D. 26, 7).
Frequentia, 1) множествo, freq. populi (1. 5 § 1 C. Th. 9, 17), freq. admissorum (Paul. V. 3 § 5).- 2) неутомимость (1. 15 § 22 D. 47, 10- непрерывное сопровождение).
Fretum, пролив (l. 99 § 1 D. 50, 16).
Fretus, полагающийся (1. 1 C. 7, 19- опираться).
Fribusculum (frigusculum), ccopa, раздор между супругами, который часто влечеть за собою развод (1. 32 § 12 D. 24, 1:-si divortium non intercesserit. sed fribusc. - valebit donatio, si fribusc. quievit".).
Frigidus, холодный, aquae frig. (1. 1 § 13 D. 43, 20).
Frigus, ходод (1. 12 § 16 D. 33, 7).
Frigusculum см. fribusculum.
Frivolus, 1) ничтожный, пустой: frivola, ничего не стоящие вещи (1. 11 § 5 D. 13, 7).- 2) вздорный, негодный (1. 4 С. Th. 2, 4).
Frons, 1) выражение лица: homo integrae frontis (1. 13 D. 22, 5); в пep. см.: qua fronte poterit desiderari? (1. 38 § 2. D. 20, 7). - 2)передняя сторона: frons fundi, agri (1. 30 pr. 56 D. 41, 1).- 3) prima fronte, с виду, на первый взгляд: pr. f. aequius videtur (1. 12 D. 22, 3); немедленно, тотчас: pr. fr. restitui (1. 11 C. 4, 34).
Fructifer, плодоносный (Рau1. V.20. § 3).
Fructuarius, см. fructus s. 2.
Fructuosus, доходный, прибыльный, fundum fructuosiorem facere (1. 7 § 13 D. 24, 3. 1. 85 D 23, 3).
Fructus, 1) в тесном смысле: плод a) естественное произведение вещи, вооб. предметы, образуемые действием природы, in pecudum fructu fetus est. sicut lac, et pilus et lana (1. 28 pr. D. 22, 1. cf. 1. 48 § 2 D. 41,1. 1. 49 § 6 D. 47, 2. 1. 43 D, 21, 1); к плодам не относится раrtus ancillae (1. 27 D. 5, 3. cf. 1. 28 § 1 D. 22, 1. 1. 22 § 3 D. 36, 1); o камнедроблении cp. 1. 7 § 13. 1. 8 D. 24, 3. cf. 1. 18 pr. D. 23, 5); ex saltu fructus percipere, ex praedio, ex agris fructus capere (1. 9 D. 33, 7. 1. 8 § 1 D. 42, 5. 1. 203 D. 50, 16); possessio (fundi) cum suis fructibus (1. 21 § 2 D. 4, 2. 1. 5 pr. 1. 25 § 1 D. 22, 1); fructibus stantibus fundum recipere (1. 7 § 15 D. 24, 3); fructus fideicommissorum (Gai. II. 280); fructus licitando (Gai. IV. 166); fructus pendentes pars fundi videntur (1. 44 D, 6, 1); fructus, qui terrae (fundo) cohaerent (1. 25 § 4 D. 42, 8. l. 13 D. 7, 4. cf. 1. 25 § 1 D. 22, 1. 1. 48 pr. D. 41, 1. 1. 36 § 4 D. 5, 3. cf. 1. 46 D. 22, 1.1. 7 pr. § 16 D. 24, 3. 1. 8 pr. 1. 12 § 1 D. 33, 7); fructus duplione damnum decidito (L. XII. tab. XII. 4); b) в обширном смысле под словом fructus разумеются все приобретения и доходы, которые получаются от вещи или права (1. 4 § 2. 1. 6 § 6 D. 8, 5. cf. 1. 19 § 1 D. 22, 1. 1. 49 eod. 1. 26 eod. 1. 29 D. 5, 3. cf. 1. 62 pr. D. 6, 1. 1. 4 D. 7, 7. 1. 36 D. 22, 1); usurae vicem fructuum obtinent (1. 34 eod. cf. 1. 121 D. 50, 16: usura pecuniae, quam percipimus, in fructu non est (понятия fructus s. a нельзя распространить на проценты), quia non ex ipso соrроrе, sed ex alia causa est, i. е. nova obliga tione); fructus medii temporis, qui verbi gratia efficient quinque (1. 88 § 3 D. 35, 2), aunua tot ex fractibus bonorum accessura (1. 26 § 2 D. 36, 2); ex bonis fructum acquirerie (l. 5 pi. D. 37, 6); fructus habitalionis (1. 8 § 25 D. 2, 15); c) в пер. см.: результат, награда, munificentiae suae fructum сареrе (1. 2 рr. D. 50, 10. 1. 2 С. 7, 72).- 2) право пользования чужою вещью, ususfructus (1. 14 § 1. 2 D. 7, 8), usus sirie fructu, fructus sine иsи (1. 1 § 1 I. 14 § 3 eod. 1. 5 § 1. 2 D. 7, 9 1. 13 § 3 D. 46, 4), quae usui, non fructui sunt (1. 46 D. 6, 1). Fructuarius, a) (adi.) касающийся пользования чужою вещью, stipulatio fruct. (l. 4 § 2 D. 45, 1), касательно самого предмета пользования, servus fruct. (1. 25 § 1. 4. 1. 26 D. 7, 1.1. 2 D. 15, 1.1. 45 § 3 D. 29, 2. 1. 73 pr. D. 32. 1. 1 § 5. 1. 18 § 3. 1. 22. 27 D. 45, 3), fundus fruct. (1. 1 pr. D. 7, 6); b) (subst.) полный пользователь а) противоп. usuarius (1. 42 pr D. 7, 1) b) = usufructuarius (1. 7 pr. § 1 seq. 1. 13 § 2. 1. 21 seq. 1. 42 pr. 1. 55 D. 2, 14. 1. 1 § 3 D. 7, 6 1. 22. 328. pr. D. 45, 3); fructuaria (1. 58 pr. D. 7, 1).
Frugalitas, умеренность, бережливость. (1. 18 pr. D 21, 1. 1. 10 C. 8, 56).
Frugaliter, умеренно (1. 3 § 3 D. 27, 2).
Fruges, frиgi см. frax.
Frugifer, плодоносный: arbores frugif. (1. 13 § 4 D. 7, 1. 1. 16 § 1 D. 43, 24).
Frui, пользоваться, особ. пользоваться плодами вещи, доходами, fundum, praedium fruendum locate (1. 25 § 1. 1. 35 pr. D. 19, 2); oportet agrum praestari conductori, ut frui possit (1. 15 § 2 eod. 1. 9 pr. eod.); locum publictum fruendum locare (1. 1 pr. D 43, 9); ресипiaт accipere fruendi causa (1. 10 D. 19. 5. 1. 1 D. 7, l 1. 1 pr. § 2 D. 7, 8. 1. 13 pr. D. 7, 1.1. 7 § 10 D. 10, 3), alternis annis frui = fructum percipere (1. 23 eod.). (Gai. IV, 167).
Frumentarius, oтносящийся к хлебу в зерне, machina frument. (1. 12 § 10 D. 33, 7); horreum frum. (1. 60 D. 41, 1. 1. 2 § 2 seq. D. 50, 8. 1. 9 § 1 D. 50, 5); tesserae frum. (cм. tessera); arca frum. (см. arca).
Frumentatio, снабжение провиантом (1. 12 § 2 D. 49, 16).
Frumentum, хлеб в зерне (1. 67 D. 50, 16), frumenta, quae in herbnis erant veudi disse (1. 78 § 8 D. 18, 1), публичная раздача хлеба, cura frumenti comparandi, emendi (1. 1 § 2 1. 3 § 12. 1. 18. § 5 D. 50, 4); Aediles, qui fumento praeessent (1. 2 § 32 D. 1, 2), (Gai. 1. 34. II 196. III. 90. 124. Vatic. § 235).
Frustra (adv.), напрасно: а) без причины, fr. timere, vereri (1. 7 pr. D. 4, 2. 1. 3 pr. D. 45, 2); b) без пользы, напрасно, fr. exheredabitur (filiusfam.) post mortem suant (1. 29 § 10 D. 28, 2. cf. 1. 4 § 2 D. 28, 5. 1. 7 D. 28, 6); fr. convenire (1. 32 pr. D. 3, 5); intendere (1. 6 pr. D. 8, 5), distrahere (1. 1 § 1 D. 20, 1), donare (1. 53 pr. D. 24, 1), promittete (l. 65 D. 46, l); frustra est (1. 31 D. 21, 2); frustra est, si quis dixerit (1. 3 D. 36, 2).
Frustrari, 1) промедливать (1. 2 § 24 27 D. 38, 17. 1. 4 D. 49, 5), frustr. tempus (1. 26 § 6 D. 4, 6); frustratio, замедление (1. 37 D. 17, 1. 1. 3 § 4. D. 22, 1. 1. 5 § 20 D. 36, 4); frustrator (1. 19 D. 43, 16).- 2) особ. касательно того, кто злонамеренно старается приостановить результат юридических действий, процесса, иска, actorem frustrando efficere, ne ad exitum controversia deducatur (l. 78 pr. D. 3, 3. cf. 1. 24. 25. D. 4, 6. 1.3 D. 5. 1. 1. 22 § 2 D. 40. 5); frustratio, обманывание истца, задержание, остановка дела ( § 2. 3 J. 1, 17. 1. 9 D. 10, 3 1. 89 § 1 D. 35, 2); frustrator, тот, кто уклоняется от ведения и окончания юрид. дела (1. 31 § 2 D. 3, 5); fiustratorius, касающийся замедления дела, frustrat apреllatio (1. 41 pr. D. 22, 1).
Frustratio, frust ator, frustratorius см. frustrari.
Frustum, кусок, участок. in frusta caedi (1. 12 C. 12, 51).
Frux, 1) полевой плод, особ. стручковый, противоп. frumentum; доходы с земли (1. 77 D. 50, 16); quif fruges excantassit (L. XII. tab. VIII. 7). - 2) приобретенное имущество (1. 2 pr. С. 2, 45).- 3) честность, годность ad melioris vitae frugem se reformare (1. 19 C. 2, 12); особ. frugi, bonae frugi, честный, бережливый, frugi vitae esse (1. 8 § 11 D. 2, 15. 1. 3 § 3 D. 26, 7. 1. 11 D. 18, 6); servus bonae fruqi (1. 23 § 5 D. 9, 2. 1. 1 § 4 D. 11, 3. 1. 13 § 3 D. 19, 1).
Fucare, красить, окрашивать (1. 3 C. 11, 8); прикрашивать (1. 37 C. Th. 16, 5).
Fucatio, крашение (1. 18 C. Th. 10, 20).
Fucus, белила (1. 16 § 7 D. 39, 4); в пер. см. (1. 14 C. Th. 11, 36).
Fufidius, юрист, современник Прокула (1. 5 D. 34, 2. 1. 25 D. 40, 2. 1. 29 D. 42, 5); (Gai. II. 154).
Fuga, 1) бегствo, fugae se tradendo potestati dominorum se subtrahere (1. 16 § 4 D. 39, 4); servum in fuga habere (1. 27 § 3 D. 9, 2); fuga alicuius обозн. также: беглец, беглый (1. 13 § 5 D. 49, 16); fugam servi (=servum fugitivum) vendere (1. 2 § 1. 3 D. 48, 15).- 2) изгнание (1. 5 D. 48, 22. 1. 4 § 4 D. 49, 16.1. 2 D. 10, 59). - 3) избегание: тиnerит fuga (1. 43 C. 10, 31).
Fugare, прогонять, fug. apes alienas (l. 49 pr. D. 9, 2); boves (Gai. III. 202).
Fugax, быстро бегущий: a) = fиgitivus: servus fugax (1. 8 pr. С. Th. 2, 1); b) дезертир (1. 6 C. Th. 7, 18.1. 119 C. Th. 12, 1).
Fugere, 1) бежать (1. 21 D. 6, 1); в пep. см.: течь: ипо sermone ex ore fugiens (1. 5 C. Th. 9, 1). - 2) избегать, уклоняться от, fug. munus (1. 1 C. Th. 13, 6), sacramenta militiae (1. 5 C. Th. 7, 13); fugiens = reus, ответчик, противоп. agens, actor (1. 2 pr. C. 2, 59. 1. 13 § 2 C. 3, 1. 1. 8 pr. § 3 C.6, 61).
Fugitivarius, 1) сыщик беглых рабов (1. 18 D. 19,5) (Paul. I. 6. A § 1).- 2) укрыватель беглых рабов (1. 1 § 1 С. Th. 10, 12).
Fugitivus, беглый, actor fug. (1.13 § 2 С. 3, 1); особ. о paбaх, (tit. D. 11, 4. 1. 17 D. 21, 1. 1. 50. D. 2, 14. 1. 4. D. 1, 15).
Fulcimentum, см. fulcire.
Fulcinius (Priscus), юрист, современник Прокула (1. 3 § 4.1. 6 pr. D. 25, 2. 1. 49 § 2 D. 31. 1. 43 D. 39, 6. 1. 29 pr. D. 24, 1).
Fulcire, 1) подпирать, insulam ruentem, aedificia vetera (1. 4. 14 pr. D. 25, 1); domus fulta (1. 60 pr. D. 19, 2); fultura, подпирание (l. 8 pr. D. 8, 5); fulcimentum, fulcrum, подпора (1. 12 § 19 D. 33, 7. 1. 26 § 1 D. 41, 1).- 2) поддерживать: fulciri integris patris fortunis, участвовать в чем (1. 10 C. 9, 49).
Fulcrum см. fulcire.
Fulgere, блистaть (§ 24 J. 4. 6).
Fulgor, 1) блеск, слава: cognationis suae fulgori dedecus esse (1. un. C. 7, 24).- 2) молния (1. 1 C. Th. 16, 10).
Fullo, валяльщик, сукновал (Gai. III. 143. 162. 205. Paul. II. 31. § 29 1. 2 D. 12, 7. 1. 13 § 6. 1. 25 § 8.1. 60 § 2 D. 19, 2. 1. 12 pr. D. 47, 2). Fullonica, валяльня (1. 3 pr. D. 39, 3. 1. 13 § 8 D. 7, 1).
Fulmen, молния (1. 6 D. 14, 2).
Fultura см. fulcire.
Fumare, дымиться, thuris vapore (1. 12 § 2 C. Th. 16, 10).
Fumigare, окуривать, коптить (l. 44 D. 47, 10).
Fumus, дым (1. 8 § 6 D. 8, 5. 1. 55 § 7 D. 32. 1. 49. pr. D. 9, 2).
Functio, см. fungi.
Fundamentum, фундамент а) здания: fundamenta ponere, jacere (1. 11 § 5 D. 43, 24); b) в пер. см.: fundam. testamenti (§ 34 J. 2, 20. Gai. II. 229).
Fundare, основывать, закладывать, укреплять, civitatem fund. legibus; fund. ius civile (1. 2 § 4. 39. D. 1, 2); bene fundata peritia (1. 17 pr. D. 37, 14); accusatio fundata (1. 33 C. 9, 9).
Fundere, 1) произносить: fund. preces (1. 7 § 1 C. 1, 23. 1. 17 C. 3, 32).- 2) производить, fund. partum (Paul. IV. 9 § 2); in luсem fund. (1. 7 C. Th. 4, 6).- 3) разбивать: сорiае fusae (1. 3 C. Th. 5, 4).
Funditus, с основания, совсем (1. 2 C. 12, 2).
Fundus, 1) днo: scypho ansam vel fundum adjicere (1. 23 § 2 D. 6, 1. 1. 26 § 1 D. 41, 1). -2) земля, поместье (1. 60 D. 50, 16. § 2 eod. fundus suos habet fines. (1. 115 eod. 1. 211 eod. Gai. II. 42. 54. 260. III. 141. IV. 149. 166. Paul. III. 6 § 48. 54); ususauctori tasfundi (L. XII. tab. VI. 3).
Funebris vestis, траурное платье (1. 15 § 5 D. 7, 1).
Funerare, хоронить (1. 12 § 3. 1. 14. 16. 20 D. 11, 7).
Funerarius (funeraticius), oтносящийся к погребению, погpeбальный: adio funerar., иск, который, по поводу возвращения издержек, давался тому, кто на свой счет хоронил умершего, против наследников, хотя бы похороны совершены были вопреки их желанию (1. 12 § 2. 1. 14 § 6. 12. 1. 16. 20. 21. 27. 30- 32 eod ); privilegium funerarium, преимущество (privilegiгm), в случае конкурса по поводу погребальных издержек (1. 46 § 2 eod. cf. 1. 17 pr. D. 42, 5).
Funestare, осквернять (1. 6 C. 5, 5).
Funestus, 1) тpaуpный (1. 28 § 4 D. 45, 3).- 2) пагубный, гибельный, vосem fun. amputari oportet potius, quam audiri (1. 20 C. 9, 1); fun. sacrificia (1. 7 C. Tb. 9, 16).
Fungi, 1) исправлять, исполнять, fungi tutela (1. 2 D. 26, 5), boni viri officio (1. 4 § 1 D. 10, 2); iudex male seu bene officio functus (1. 55 D. 43, 1. 1. 12 D. 1, 18. 1. 16 D. 2,1), partibus suis fungi (1. l D. 1, 22. 1. 21 § 5 D. 4, 8. 1. 40. D. 23, 3 1. 18 pr. D. 22, 3. 1. 14 D. 37, 10. 1. 35 D. 41, 2. 1. 1 § 3 D. 43, 17), fungi publicis muneribus (1. 29 D. 50, 1. 1. 33 § 1 D. 31); munere Falcidiae fungi, когда дело идет о легатах с вычетом Фальцидиевой доли (1. 77 § 1 eod.); fungi collatione dotis, обязанность внести в общую массу наследства приданое (1. 3 D. 37, 7). Functio, а) отправление должности (1. 31. 44. 45 С. 10, 31. 1. 11 C. 10, 52); b) цель (consult. vet. iur. c. 4); с) подать (1. 9. 13 С. 4, 49. 1. 6 С. 7, 39. 1. 4. C. 8, 54. 1. 5 С. 11, 74); funct. риbliсае (1. 2 С. 3, 23. 1. 1 С. 3, 25. 1. 2. C. 4, 66); illatio functionis tributoriae (1. 3 C. 10, 22); functio vectigalium (1. 6 C. 4, 61).- 2) пользоваться, ius, quo dos fungitur (1, 3 C. 6, 44. 1. 62 D. 5, 1 1. 1 § 3 D. 43, 17. 1. 7 D. 46, 5); исправлять почетную должность (1. 7 § 2. 1. 13 § 2 D. 50, 2. 1. 1. 2. D. 50, 3), aedilitate (1. 17 § 4 D. 27, 1).- 3) служить к чему, употреблять на что, nondum functum monumentum (1. 43 D. 6, 1).- 4) оценивать, стоить: pretia rerum non ex affectu, sed communiter funguntur (1. 63 pr.D. 35,2). Functio, стоимость, значение, ценность: res (sc. quae pondere, numero, mensura consistunt), quae in genere suo functionem recipiunt per solutionem, magis quam specie, вещи, ценность которых определяется по роду, мере и весу,- заменимые вещи, безразличные по видам, определенные родовым образом (1. 2 § 1 D. 12, 1).- 5) преодолевать, вытерпеть: in metallum damnati, non minus X annis poenae suae functi (1. 22 D. 48, 19); vita fungi = defungi s. 3 (1. 26 D. 33, 2. 1. 11 § 12. D. 48, 5. 1. 14 pr. D. 49, 17); diem fungi, умирать (1. 4 D. 1, 22. 1. 39 § 10 D. 26, 7. 1. 26 § 2 D. 36, 2).
Funis, веревка, канат (1. 29 § 3. 5 D. 9, 2. 1. 6 D. 47, 9).
Funus, похороны: fun. ducere,facere (1. 2 D. 2, 4. 1. 12 § 4. 1. 14 § 2. 1. 32 D. 11, 7); funeris impensa, sumtus (1. 18. 29 pr. 1. 37 eod.); homini mortuo ne ossa legito, quo post funus faciat (L. ХII. tab. X. 5. a)
Fur, вор; furari, воровать, похищать; furtum 1) кража есть похищение без насилия чужой движимой вещи против воли законного ея владельца, совершенное с целью присвоить себе оную (lucrandi animo) (tit. J. 4, 1. D. 47, 2. C. 6, 2. 1. 1 § 3 D. cit. cf. § 6 J. cit. § 7 § 30 eod. 1. 15 § 1 D. cit. 1. 19 § 5. 6. eod. 1. 41. 1. 47 § 7 eod. 1. 53 § 7 eod. 1. 68 pr. eod. furandi consilio rem amovere, furandi animo contrectare (1. 58 § 3. 1. 77 eod.); furtum manifestum-nec manifestum; fur. manif. (1. 2-8 eod.); fur diurnus, nocturnus (1. 16 § 5 D. 48, 19).- 2) вещь похищенная, deprehendi cum furto (1. 3 pr. D. 47, 2); abiecto furto effugere (1. 7 § 2 eod.); furtum conceptum (Gai. III. 183. 186. 191. IV. 173), oblatum (Gai. III. 183. 185. 187. 191), prohibitum (Gai. III. 188. 192), non exhibitum (§ 4 J. cit.); si nox furtum faxsit (L. XII. tab. VIII. § 12); si servus furtum faxsit (L. XII. tab. XII. 2). Furtivus, a) касающийся кражи: сопdictio furt. (см. condicere); ex causa furt. condici (1. 9 § 1 D. 12, 1. 1. 6 § 4 D. 25, 2. 1. 8 § 7 D. 34, 3); b) краденый, cum re furt. deprehendi (1. 5 pr. D. 47, 2. 1. 48 § 7 eod.); dicit lex Atinia, ut res furt. non usncapiatur (1. 4 § 6 D. 41, 3); c) скрытый, тайный: furtivi aquarum meatus (1. 4 C. 11, 42. 1. 3 C. 7, 18); furtive, furtim (adv.), тайным образом (clam): arbores furtim caesae (tit. D. 47, 7.1. 7 pr. cit. 1. 6 pr. D. 41, 2).
Furari, см. fur.
Furca, виселица, орудие наказания, in furca suspendere aliquem (1. 6 pr. D. 48, 13); furcae subiici, furca figi, in furcam tolli, damnari (1. 9 § 11. 1. 28 § 15 1. 38 § 2 D. 48, 19. 1. 3 10 D. 49, 16).
Furere, беситься; furor, безумие, сумасшествие; furiosus, cумасшедший (1. 8 D. 1, 6. 1. 13 § 1. 1. 14 D. 1, 18. 1. 22 § 7 D. 24, 3. tit D. 27, 10. 1. 5 D. 50, 17. 1. 40 eod. 1. 124 § 1 eod.); si furiosus escit (L. XII tab. V. 7. Gai. I. 197. II. 64. III. 106. 109).
Furia lex, 1) de sponsu (r. 409 a. u. c.), закон, касающийся ответственности нескольких sponsores и fide promissores (Gai.III. 121. 121 a. 122. IV. 22. 109).- 2) testamentaria (r. 571 a.u. c.), закон, который запрещал отказы на сумму свыше 1000 ассов одному лицу под страхом уплаты наследнику четверного штрафа (роеna quadrupli (pr. J. 2, 22. Gai. II. 225 IV. 23. 24. Ulp. I. 2). Lex Falcidia уничтожила Фуриев закон -3) lex Furia (s. Fusia) Caninia, закон, которым установлен был определенный процент рабов, отпускаемых на волю по завещанию. Правила этого закона уничтожил Юстиниан (tit. J. 1, 7 С. 7, 8 Gai I. 42-45 46. 139. II. 228. 239 Ulp. I. 24).
Furialis, ужасный (1. 120. Th. 16, 2).
Furiosus, см. furere.
Furnus, хлебная печь (1. 27 § 10 D. 9, 2), furnarius, пекарь(1. 24 § 7 D. 39, 2).
Furor, см. furere.
Furtim, furtive, furtivus, furtum см. fur.
Furvus, темный (1. 1 pr. D. 47, 2).
Fuscare, делать темным, черноватым tabularum adumbratione fuscari (1. 21 C. 8, 12).
Fuscina, трезубец (Paul. III. 6 § 66).
Fusia, см. Furia s. c.
Fusio, 1) литье: nummos falsa fusione formare (1. 2 C. 9, 24).- 2) подать = functio (1. 27 § 3 D. 7, 1).
Fusor, литейщик (1. 1 C. 10, 64).
Fustis, палка, противоп. flagellum (1. 28 § 2 D. 48, 19), fustis - manu fustive, (L. XII tab. VIII. 1. 3), (Gai. III. 225 IV. 155).
Futurus, будущий (1. 15 pr.D. 20, 1), fructus futuros stipulari (1. 73 pr. D. 45, 1. 1. 16 D. 28, 3. 1. 35 D. 5, 1); damnum fut. (1. 27 § 2 D. 39, 2. 1. 6 § 4 1. 14 § 2 D. 39, 3).
Еще по теме F:
- И.Т. Беспалый. Государственное право Российской Федерации. Учебное пособие. Часть 1. Изд-во "Самарский университет". Самара,2004. 140 С., 2004
РАЗДЕЛ I. ГОСУДАРСТВЕННОЕ ПРАВО РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ КАК ОТРАСЛЬ ПРАВА И НАУКА
- Глава I. ГОСУДАРСТВЕННОЕ ПРАВО КАК ОТРАСЛЬ ПРАВА РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ
- § 1. Понятие и предмет государственного права Российской Федерации как отрасли права
- § 2. Государственно-правовые нормы, их особенности и виды. Государственно-правовые институты
- § 3. Государственно-правовые отношения, их особенности. Субъекты и объекты государственно-правовых отношений
- § 4. Источники государственного права Российской Федерации
- § 5.Система государственного права Российской Федерации
- § 6. Место государственного права Российской Федерации в системе права Российской Федерации
- Глава II. НАУКА ГОСУДАРСТВЕННОГО ПРАВА РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ
- § 1. Понятие, предмет, источники и система науки государственного права Российской Федерации
- § 2. Источники и методология науки государственного права
- РАЗДЕЛ II. КОНСТИТУЦИЯ РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ И ЕЁ РАЗВИТИЕ
- Глава I. ОСНОВЫ ТЕОРИИ КОНСТИТУЦИИ
- § 1. Основные этапы конституционной истории
- § 2. Предмет конституционного регулирования. Понятие конституции
- § 3. Социально-политическая сущность конституции